หลังจากมื้อเที่ยง ทุกคนก็กระปรี้กระเปร่าขึ้น!ทุกคนเดินเล่นบริเวณเมืองเก่าที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานและซื้อของที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆฮิวเบิร์ตโทรหาเฉินชางให้ไปพบโอลิเวีย จูดี้และพ่อแม่ของพวกเธอทั้งสองตื่นแล้ว แต่ยังอยู่ในห้องสังเกตอาการ ดวงตาของทั้งสองข้างมองโลกด้วยความตื่นเต้น เต็มไปด้วยความรอคอยอย่างที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้หลังจากพ่อแม่ของเด็กๆ เจอเฉินชาง ก็ขอบคุณไม่หยุดเฉินชางเพิ่งรู้ว่า พ่อแม่ของจูดี้และโอลิเวียล้วนเป็นสมาชิกขององค์กร MSF หรือที่เรียกว่าองค์การแพทย์ไร้พรมแดน[1]พวกเขาอยู่ในวงการการแพทย์มานานแล้ว เพิ่งกลับมาดูแลครอบครัวตอนที่มีโอลิเวียและจูดี้ทำให้เฉินชางชื่นชมมากถึงอย่างไรถ้าเทียบกับการเป็นหมอในโรงพยาบาลความปลอดภัยในชีวิตของสมาชิกองค์การแพทย์ไร้พรมแดนไม่ได้รับการรับประกันมากพอองค์กรนี้เป็นหนึ่งในองค์กรอิสระทางการแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกพวกเขาให้ความสนใจกับภัยพิบัติทางธรรมชาติและภัยจากมนุษย์ในสถานที่ต่างๆ และระดมบุคลากรและอุปกรณ์สนับสนุนฉุกเฉินเพื่อช่วยเหลือบรรเทาภัยพิบัติโดยเร็วที่สุดหลังจากพูดคุยกันอย่างละเอียด เฉินชางก็ไม่ได้อยู่ต่อแต่แลกช่องทางติดต่อกับเซอร์รูดอล์ฟ พ่อของเด็กๆ เอาไว้แล้วพาฉินเยว่กลับก่อนกลับ ฮิวเบิร์ตมองเฉินชางพร้อมพูดด้วยรอยยิ้ม“หมอเฉิน ผมจะสนับสนุนคุณครับ!”เฉินชางยิ้มงานประชุมในวันถัดไปถูกจัดขึ้นตามกำหนดหลังจากเฉินชางเดินเข้างาน เสียงปรบมือก็ดัง
