ชางหลอกอีกครั้ง ทำไมถึงใช้คำว่า ‘อีก’ น่ะหรือ!
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของจิมลอว์เรนซ์ -1!]
เฉินชางชะงัก! ให้ตายสิ…นี่มันสถานการณ์อะไรเนี่ย ยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ อยู่ดีๆ ก็ซวยเฉย?
เฉินชางหันไปมองจิม ลอว์เรนซ์ “ศาสตราจารย์จิมมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ”
จิมกัดฟันกรอดๆ “หมอเฉินมีแผนจะแยกตับอ่อนนี่ยังไงครับ”
เฉินชางมองจิม ลอว์เรนซ์แล้วก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ นี่เขายอมตอบกลับแล้วหรือ
เห็นท่าทางไร้เดียงสาของเขา ค่าความรู้สึกดีของเฉินชางที่มีต่อเขาก็เพิ่มขึ้นมานิดหน่อย
จิม ลอว์เรนซ์เห็นเฉินชางทำตาใสก็อึ้งไปเล็กน้อย สีหน้าของเขาอ่อนโยนลงเมื่อเห็นเฉินชาง หรือว่าเรา…จะเข้าใจเฉินชางผิดไป?
ขณะนี้เอง ภาพตับอ่อนก็ปรากฏต่อสายตาของผู้คนในห้องนิทรรศการ
ขั้วตับอ่อนที่ห่อหุ้มรอบๆ และท่อตับอ่อนที่เปิดโล่งและเชื่อมติดกัน ไม่มีส่วนใดเลยที่บอกว่า ‘ฉันเป็นขั้วตับอ่อนธรรมด๊า ธรรมดา แต่…เฟิร์มมาก!’
นี่เป็นจุดที่ยากที่สุดของการผ่าตัด จะทำอย่างไรให้ทางเดินอาหารของตับอ่อนดีขึ้นได้ นี่เป็นเรื่องที่สำคัญยิ่งสำหรับเด็กทั้งสองคน
เฉินชางถอนหายใจและส่ายหน้า
“ศาสตราจารย์จิม ท่อตับอ่อนภายนอกพวกนี้ติดกัน การผ่าตัดแยกออกจากกันเป็นเรื่องยากสำหรับ
