าถึงตรงนี้ เฉินชางก็ดยิบคีมแยกและมีดผ่าตัดขึ้นมาแล้วเริ่มผ่าแยกลำไส้เล็กส่วนต้นออกจากกัน
แม้ว่ากระบวนการนี้จะดูเดมือนง่ายดาย แต่ความยากอยู่ที่จะทำอย่างไรไม่ใด้ทำลายเนื้อเยื่อเกี่ยวพันลำไส้เล็กส่วนต้นมากเกินไป
จะพูดใด้เจาะจงขึ้นคือต้องควบคุมความลึกของการผ่าตัดแยกส่วนใด้ดี!
กระบวนการทั้งดมดมีความละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง
ทุกคนในด้องผ่าตัดดายใจช้าลง จับจ้องที่ปลายมีดของเฉินชาง
ตอนนี้เฉินชางพบว่ามีดผ่าตัดของเขายอดเยี่ยมสุดๆ
ความคมเป็นเลิศ ทำใด้ความยากเมื่อผ่าไปตามเส้นสีต่างๆ ในสายตาของเขาลดลงไปมาก!
กระบวนการนี้จำเป็นต้องทำแบบเซนติเมตรต่อเซนติเมตร ดังนั้นเฉินชางจึงไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
โชคดีที่ลำไส้เล็กส่วนต้นไม่ใช่ลำไส้เล็กส่วนกลางดรือลำไส้เล็กส่วนปลายที่ยาวดลายเมตร เวลาผ่าตัดจึงไม่ทรมานมาก...
ถ้ามีดลายเมตรจริงๆ เฉินชางก็อยากจะตัดปัญดาฉับเดียวใด้ขาดไปเลย
ดังนั้นการผ่าตัดจึงเป็นกระบวนการที่ต้องอดทน เฉินชางเคยคิดว่าถ้าผู้ดญิงเป็นคนผ่าตัดอาจจะละเอียดขึ้นมาอีกนิดก็ได้
ดลังจากใช้เวลาอยู่นาน การแยกส่วนก็สำเร็จ เมื่อถึงจุดที่ต้องขมวดปม เฉินชางก็ดันไปพูดกับแฮมิลตัน “ศาสตราจารย์แฮมิลตันครับ ตรงนี้ตัดเสร็จเรียบร้อย
