ระหว่างที่พูด เฉินชาง ซุนกว่างอวี่และหวงฮ่าวก็ยืนขึ้น
หัวหน้าลูกเรือลนลานไปหมด ใครจะคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นบนเครื่องบิน
หญิงสาวนอนอยู่บนพื้น ทุกคนไม่กล้าเคลื่อนย้ายเธอไปไหน เพราะเสื้อผ้าและกระโปรงหลุดลุ่ยเล็กน้อย
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดเรื่องนี้
เห็นพวกซุนกว่างอวี่ลุกขึ้น หัวหน้าลูกเรือดีใจขึ้นมาทันที รีบพาทุกคนเดินไปยังที่เกิดเหตุ
ตอนนี้ในเครื่องบินค่อนข้างมืด เพื่อกู้ชีพ จำเป็นต้องเปิดไฟในห้องโดยสาร
หลังจากเห็นหญิงสาว พวกเฉินชางขมวดคิ้วทันที
ชายที่ร้องขอความช่วยเหลือเมื่อครู่นี้หายไปตั้งนานแล้ว
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดเรื่องนี้ เฉินชางนั่งยองๆ รีบถามว่า “คุณเจ็บตรงไหนครับ”
หญิงสาวสีหน้าเจ็บปวดเต็มประดา “ฉัน…ฉันหายใจไม่ออกค่ะ ช่วยด้วย ตรงนี้ค่ะ…เจ็บตรงนี้มาก!”
หญิงสาวชี้ที่ทรวงอกของตนเอง
ซุนกว่างอวี่และหวงฮ่าวเข้าใจทันที กระดูกซี่โครงอาจจะหัก
เฉินชางรีบพูดว่า “คุณอดทนหน่อยนะครับ ผมขอดูก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น”
ระหว่างที่พูด เฉินชางก็ใช้นิ้วมือกดกระดูกซี่โครงและบริเวณรอบๆ “กระดูกซี่โครงคุณหัก คุณบาดเจ็บได้อย่างไรครับ”
หญิงสาวหน้าแดงก่ำ “ฉันลื่นล้มตอนเข้าห้องน้ำ โดนลูกบิดประตูค่ะ”
สำหรับข้อ