ดเป็นเรื่องที่ยากมาก
หลังจากตรึงคนไข้ไว้ ไม่นาน เธอก็กลับมาหายใจได้ปกติ
ทุกคนต่างโล่งอกไปที
เครื่องบินก็ไม่ต้องเปลี่ยนเส้นทางแล้ว อาการของคนไข้ถือว่าคงที่ในช่วงเวลาสั้นๆ
หลังจากฝากลูกเรือให้ดูแลคนไข้ เฉินชางก็กลับเข้าที่
หวงฮ่าวที่อยู่ข้างๆ พูดเสียงเบา “เสียวทั้งลำ ถือว่า…อันตรายมาก”
ซุนกว่างอวี่อดพูดไม่ได้ “อย่าพูดซี้ซั้ว มีเด็กอยู่ด้วย”
หวงฮ่าวมองเฉินชางแวบหนึ่ง จากนั้นแค่นเสียงขึ้นจมูก
เฉินชางอึ้ง พวกคุณ…ดูถูกใคร
ผมเป็นคนช่วยชีวิตเธอนะ!
