หนึ่งชนิด] แล้วนั่นก็คือระบบหุ่นยนต์ดาวินชี ‘เจ็ดแขนกล’!มีเรื่องเดียวที่เฉินชางยังไม่เข้าใจคือหลังจากที่ตนเชี่ยวชาญอุปกรณ์นี้แล้ว จะนำไปใช้กับการผ่าตัดอื่นๆ อย่างชำ นาญได้ไหมหากเป็นอย่างที่คิดก็คงยอดเยี่ยมมากพอคิดได้แบบนี้ เฉินชางจึงเปิดใช้งานทันที[ติ๊ง! สร้างมิติจำ ลองขึ้นแล้ว ต้องการเข้าเลยหรือไม่]เฉินชางเลือกยืนยัน ฉากรอบตัวเปลี่ยนไปทันที เขาปรากฏตัวขึ้นในห้องผ่าตัดเหมือนตอนใช้บัตรฝึกพิเศษเฉินชางเริ่มใช้งานเจ็ดแขนกลดูทันที เขาทำความเข้าใจหลักการ รายละเอียดการทำงาน ประโยชน์ใช้สอยของแขนกลแต่ละข้าง รวมถึงรายละเอียดในขั้นตอนผ่าตัดของหุ่นยนต์ชนิดนี้นี้อย่างต่อเนื่องแต่ยิ่งเฉินชางเข้าใจลึกซึ้งมากขึ้นเท่าไรก็ยิ่งตกตะลึงมากเท่านั้นแม่เจ้าโว้ย…ไอ้หุ่นนี้มันเกินไปหน่อยแล้วมั้ง!ใช่แล้ว นี่คือความรู้สึกของเฉินชางเมื่อทำความเข้าใจอุปกรณ์นี้อย่างถ่องแท้ ยิ่งเข้าใจมากเท่าไร เฉินชางก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้นเมื่อผ่านการเรียนรู้และทดลองอย่างต่อเนื่อง เฉินชางรู้สึกได้ว่าตนเข้ากันกับหุ่นยนต์ตัวนี้ได้ดีมากขึ้นเรื่อยๆ!ไม่ทราบว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ในที่สุดเฉินชางตัดสินใจว่าจะทดลองผ่าตัดไส้ติ่งดู!ฉากเปลี่ยนแปลงไป ผู้ป่วยรายหนึ่งปรากฏขึ้นบนเตียงผ่าตัดบนแท่นควบคุม มุมมองสามมิติที่เฉินชางมองเห็นผ่านเลนส์แท่นควบคุมมีประสิทธิภาพสมจริง ให้ความรู้สึกสมมาตรมีมิติมากวัดระยะห่างของช่องว่างได้แม่นยำมองเห็นภา
