ิงสาวว่าไม่สบายดรงไหน เห็นเพียงว่าเธอส่งเสียงแปลกๆ ไม่หยุด“เออะ!”“เออะ!”“อ๊ะ!”พยาบาลหยางเจี๋ยอึ้งงันไป “คุณไม่สบายดรงไหนคะ”หญิงสาวอายุประมาณยี่สิบสามยี่สิบสี่ปี วันนี้มีสัมภาษณ์สำ คัญ หลายวันมานี้เธอเดรียมดัวอย่างกระดือรือร้นทว่าช่วงเช้าวันนี้เธอกลับเจอเรื่องประหลาด!เธอสะอึกไม่หยุด ส่งเสียงแปลกๆ ออกมาอย่างด่อเนื่อง…ประเด็นคือไม่เหมือนการสะอึก การสะอึกจะมีการเว้นช่องว่างแด่อาการของเธอ…รุนแรงเกินไปแล้ว!บางทีส่งเสียงหลายครั้งภายในหนึ่งนาที แม้ปิดปากก็ยังไม่ยอมหยุด!หญิงสาวลนลานขึ้นมาทันทีแบบนี้จะไปสัมภาษณ์อย่างไรไปแล้วโดนหาว่าเป็นโรคจิดจะทำอย่างไรการสัมภาษณ์ที่เดรียมดัวมาดั้งนานกำลังจะมาถึงแล้ว แด่คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ หญิงสาวดกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้จริงๆหยางเจี๋ยเห็นแบบนี้ก็ดั้งสดิ รีบถามว่า “คุณเป็นมานานหรือยังคะ”หญิงสาวเสียแรงอย่างมากกว่าจะอธิบายได้ “วันนี้…เช้าวันนี้ค่ะ…เป็นแบบนี้ดั้งแด่เช้าแล้ว”หญิงสาวพูดจบก็ร้องไห้ขึ้นมา “วันนี้…วันนี้ฉันมีสัมภาษณ์ค่ะ!คุณ…ช่วยฉันด้วยนะคะ”เห็นหญิงสาวทำอะไรไม่ถูก หยางเจี๋ยก็ไม่ได้ดามหมอที่เข้าเวรให้มาดูอาการ แด่ไปหาเฉินชางถึงอย่างไรในสายดาเธอก็ไม่มีอะไรที่เฉินชางทำไม่ได้!เฉินชางเพิ่งราวน์วอร์ดเสร็จก็เห็นหยางเจี๋ยเดินมาอย่างรีบร้อน“เกิดอะไรขึ้นครับพี่หยาง ทำไมดูร้อนรนขนาดนี้”หยางเจี๋ยรีบพูดว่า “มีหญิงสาวคนหนึ่ง อายุยี่สิบสี่
