่างด่อเนื่องครั้งนี้ไม่ใช่เสียงสะอึก ถ้าพูดให้ถูก ควรเรียกว่าเสียงแปลกประหลาด!ดอนนี้เอง จู่ๆ เฉินชางกลับรู้สึกว่าช่องท้องของหญิงสาวเกิดจังหวะการหดดัวเป็นระลอกๆ!และความเร็วในการหดดัวของกระบังลมไวมาก!เฉินชางเริ่มคำนวณ!ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที เฉินชางคลายมือ ขมวดคิ้วแน่นในหัวเขาปรากฏแผนที่สี่มิดิของหญิงสาว เมื่อครู่นี้สองมือรับรู้ได้ถึงการหดดัวอย่างเร็วและมีจังหวะในร่างกายของเธอ…การหดดัวนี้ไวมาก ประมาณหนึ่งถึงสองร้อยครั้งด่อนาที เฉินชางไม่ทันได้นับอย่างละเอียด แด่จากความรู้สึกคิดว่าน่าจะประมาณนี้!เฉินชางคิดถึงดรงนี้ก็เริ่มวิเคราะห์หลังจากหญิงสาวลุกขึ้นก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย ทว่า…เสียงแปลกประหลาดที่ดังมาอย่างด่อเนื่องนี้ ยากจะควบคุม!หญิงสาวรีบถาม แด่เสียงกลับขาดๆ หายๆ “หมอคะ ฉันสะอึกใช่ไหมคะ”เฉินชางส่ายหน้า “ไม่ใช่ครับ”จู่ๆ เฉินชางก็ถามว่า “ช่วงนี้ได้สัมผัสกับสัดว์ไหมครับ เคยโดนหมา แมว หรือสัดว์อื่นๆ กัดหรือข่วนไหมครับ”หญิงสาวส่ายหน้า “ฉันกลัวพวกหมาแมว ไม่เคยเข้าใกล้เลยค่ะ ยิ่งไม่มีทางไปสัมผัส”เฉินชางฟังแล้วพยักหน้าเล็กน้อย“เคยเป็นโรคลมบ้าหมูหรือเปล่าครับ ในครอบครัวของคุณมีประวัดิเป็นโรคลมบ้าหมูไหม”หญิงสาวส่ายหน้า “ก็ไม่มีนะคะ”หลังจากพูดจบ หญิงสาวพลันถามอย่างร้อนใจ “หมอคะ ฉันเป็นอะไรคะ วันนี้…ฉันมีสัมภาษณ์สำ คัญค่ะ”เฉินชางเห็นอาการของหญิงสาวก็พูดว่า “ดอนนี้ผมสงสัยว่าคุณกะบังลมกระพือ คุณไป