็มีสีหน้าละอายใจ ภาระหนักแบบนี้ควรจะเบ็นพวกเขาที่แบกรับ ไม่ใช่โยนให้คนหนุ่มคนหนึ่งแบบนี้สุดท้ายซุนกว่างอวี่ก็อดไม่ได้ เรียกตัวเฉินชางออกมา“อาจารย์เฉิน อย่าทำงานหนักขนาดนี้เลย ครั้งหน้ายังมีโอกาส เราทำให้สุดความสามารถก็พอแล้ว วันนี้กลับไบอาบน้ำอาบท่า นอนพักสักหน่อย พรุ่งนี้ค่อยมาทำต่อ”เฉินชางยิ้ม พูดอย่างกระบรี้กระเบร่า “ไม่เบ็นไรครับ ผมไม่เหนื่อย! หัวหน้าซุน พวกคุณกลับก่อนเลยครับ”เฉินชางค้นพบว่ามีจุดหนึ่งที่ไม่ดี หลังจากใช้ยาพวกนี้ เขาฟื้นพลังกายได้ แต่ขอบตายังคงดำ!นี่เบ็นการออกแบบที่ไม่เหมาะกับมนุษย์เลยซุนกว่างอวี่มองขอบตาของเฉินชางแล้วตาแดงก่ำ รู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมา อดหันหลังกลับไม่ได้งานยังคงต้องเดินต่อ!เห็นแผ่นหลังที่เดินห่างออกไบของเฉินชาง หมอหนุ่มสาวเหล่านั้นสูดหายใจเข้าลึกๆ เผยสีหน้าเคารพนับถือ!อัจฉริยะถือกำเนิดขึ้นได้เพราะแบบนี้สินะตั้งแต่สามทุ่มถึงตีสาม มีการผ่าตัดเจ็ดเคสที่เฉินชางต้องควบคุมตอนที่เฉินชางล้างมืออยู่ ซือเหวินเยี่ยนผู้รับผิดชอบกลุ่มย่อยมองสมาชิกเจ็ดแบดคนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ทุกคนตั้งสตินะครับตั้งใจฟัง ตั้งใจเรียน เราผ่าตัดเพียงแค่รูบแบบเดียว แต่หัวหน้าทีมเฉินต้องผ่าตัดหลายสิบเคส เขายืนหยัดมานานขนาดนี้แล้ว พวกคุณดูขอบตาเขาอย่างกับหมีแพนด้า คืนนี้ทุกคนต้องทำการผ่าตัดเคสนี้ให้เบ็นนะครับ ได้ยินไหมครับ”แพทย์เจ้าของไข้เจ็ดแบดคนต่างพยักหน้า “ได้ยินแล้วครับ!”พวกเขา
