หลังจากการระชุมก็มีงานเลี้ยงในช่วงเย็น หลังจากพวกหลี่เ่าซานแวะมาทักทายเฉินชางแล้ว พวกเขาก็ขอตัวกลับก่อนเฉินชางส่งพวกเขาขึ้นรถพร้อมกับกล่าวยิ้มๆ “พวกคุณรอผมกลับได้วยนะครับ!”หลี่เ่าซานหัวเราะ “ตั้งใจเรียนล่ะ กลับไแล้ว พวกเราจะทำงานร่วมกับคุณ!”เฉินิ่งเซิงเองก็หัวเราะได้วย “สู้ๆ นะ เสี่ยวเฉิน!”หวังเชียนชูกำั้นขึ้น “อาจารย์เฉิน แผนกศัลยกรรมของพวกเราจะรอคุณกลับมาทำงานด้วยกันนะ”…ทุกคำพูด ทำให้เฉินชางตื้นตันใจ!“ครับผม! รอผมกลับไนะ!”สือน่ายิ้ม มองไทางฉินเยว่ “ฉันรอข่าวงานแต่งของพวกเธออยู่นะ”ฉินเยว่มองทุกคนจากไ จมูกแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่หลังจากส่งเพื่อนเก่ากลับแล้ว โรงพยาบาลทางนี้ก็จัดงานเลี้ยงตอนเย็นให้ทุกคนการระชุมครั้งนี้ระสบความสำ เร็จอย่างงดงามและได้รับคำชมจากผู้นำคณะกรรมการสาธารณสุข โดยเฉพาะเฉินชางผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ไม่ได้มีแต่โรงพยาบาล แต่ผู้ร่วมสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลกก็ยังมาร่วมงานด้วยทุกคนใช้โอกาสนี้เพื่อหารือเกี่ยวกับระเด็นเฉพาะในตอนนี้เอง ระธานสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับชาติ หลี่ไหวหมิน ก็กล่าวขึ้นมากระทันหัน “เฉินชางเ็นสมาชิกสมาคมศัลยกรรมทั่วไของเราหรือเล่า ทำไมผมถึงจำ ไม่ได้เลย”หลังจากที่เขาพูดออกมา ทั้งงานต่างเงียบกริบลงฉับพลัน!ทุกคนมองไทางเฉินชางเ็นตาเดียวกันด้วยความสงสัยเฉินชางยิ้มเขินๆ “เอ่อ ไม่ครับ ผมยังไม่ได้เข้าร่วมสมาคมศัลย