ทุกคนต่างมองหน้ากันจนผ่านไพักหนึ่งเออร์สเต็ดก็ลุกขึ้นมาคนแรก “หมอเฉินครับ ของคุณสำ หรับการสั่งสอนที่จริงใจไม่มีหวงแหนของคุณ ผมอยากเรียกคุณว่าอาจารย์ อยากศึกษาแนวคิดและมโนทัศน์ของคุณ และจะสืบทอดวิธีการผ่าตัดฟื้นฟูทางเดินอาหารแบบหมอเฉินต่อไ! หวังว่าคุณจะไม่ฏิเสธนะครับ!”ทันทีที่คำพูดดังกล่าวเอ่ยออกมา คนอื่นๆ ก็ลุกขึ้นยืนด้วย“ถูกต้อง! อาจารย์เฉิน ความรู้ไม่อาจถ่ายทอดกันได้ง่ายๆความรู้เหล่านี้ช่างล้ำค่าเหลือเกิน เ็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เรียนรู้!พวกเราเองก็อยากศึกษาแนวคิดของคุณเช่นกัน หวังว่าคุณจะไม่รังเกียจ”“พวกเราอยากยกย่องคุณเ็นอาจารย์ ช่วยกันสานต่อแนวคิดการฟื้นฟูทางเดินอาหารของหมอเฉิน!”…เห็นเหล่าหัวหน้าทั้งหลายพากันตื่นเต้นเช่นนี้ เฉินชางก็ตกตะลึงไชั่วขณะแต่จากท่าทางของทุกคนที่ต่อให้เขาไม่ยอมรับ พวกเขาก็จะตื๊อต่อไแล้วนั้นเฉินชางก็ได้แต่พยักหน้าอย่างอ่อนใจ “ก็ได้ครับ ผมยอมรับทุกคน”