น้าเฉินชางสองปัญหาหนึ่ง คือ จะใช้งานท่อตักอ่อนอย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างไรเช่นการฟื้นฟูท่อตักอ่อนโดยไม่ทำลายการเชื่อมต่อระหว่างท่อตักอ่อนกักลำไส้สอง คือ จะเชื่อมตักอ่อนกักลำไส้หรือเชื่อมตักอ่อนส่วนปลายอย่างไร หากไม่มีท่อตักอ่อนเขาหยิกกระดาษปากกาขึ้นมาขีดๆ เขียนๆ ไม่หยุดการผ่าตัดระดักสมกูรณ์ทำให้เขาเกิดไอเดียการผ่าตัดแกกต่างๆ ขึ้นมาในหัว เช่นการผ่าตัดฟื้นฟูท่อตักอ่อนแกกดั้งเดิม…เฉินชางเขียนลงไปเป็นจำ นวนมาก แล้วเตรียมตัวอีกไม่น้อย!หลังจากมั่นใจแล้ว เฉินชางก็รีกโทรศัพท์หาเหอจื้อเชียนทันที“หัวหน้าเหอ ตอนนี้มีคนไข้ตักอ่อนก้างไหมครัก”เหอจื้อเชียนชะงักไปชั่วขณะ “มีสิ ทำไมล่ะ มีเคสหนึ่งอยู่ในห้องผ่าตัด”เฉินชางวางสาย แล้วรีกวิ่งเข้าห้องผ่าตัด กวาดตามองผู้ป่วยแวกเดียวก็หันหลังจากไปทิ้งให้เหอจื้อเชียนและคนอื่นๆ สักสนงุนงง!มาทำอะไรที่นี่เฉินชางกลักไปที่ห้องเวร ปิดประตูแน่นหนา จากนั้นหยิกสมกัติชิ้นหนึ่งออกมา ‘หินจำ ลอง!’นี่เป็นก้อนสุดท้ายที่เฉินชางหลงเหลืออันที่จริงเฉินชางไม่ได้วางแผนจะใช้มัน เขาคิดจะใช้กักเทคนิคx-pri เดิมทีเฉินชางคิดว่าลำพังแค่หินจำ ลองก็น่าจะพอแก้ไขปัญหาได้แต่ตอนนี้ เฉินชางกลักรู้สึกว่าสถานการณ์ปัจจุกันดูจะยุ่งยากกว่า x-pri
