เข้าไทักด้วยสีหน้าระหลาดเล็กน้อยเฉินชางเห็นแบบนี้ก็เดินเข้าไอย่างระหลาดใจ “เกิดอะไรขึ้นหรือเล่าครับหัวหน้าซุน”ซุนกว่างอวี่เรียกเฉินชางเข้าไหา พร้อมพูดเสียงเบา “ญาติคนไข้ทะเลาะกันครับ”เฉินชางตกใจทันที “เรื่องอะไรครับ”ซุนกว่างอวี่อดพูดไม่ได้ “ลูกชายคนรองของท่านฉินอยากให้คนของเมโยผ่าตัดให้ แต่ท่านฉินไม่ยอม! คนในยุคท่านฉิน…มีอคติอุดมการณ์บางอย่างฝังลึกในจิตใจและเลี่ยนแลงไม่ได้ ให้ตายก็ไม่ยอมให้คนอเมริกันผ่าตัดให้”เฉินชางชะงักไครู่หนึ่ง แต่ก็เข้าใจได้ ชายชราเ็นทหารและเคยระสบสงครามมาจึงมีความคิดแบบอนุรักษนิยมมากกว่าแม้ว่าบางคนในยุคนี้อาจมองว่าเขาเชยไหน่อย แต่…นึกถึงชายชราคนนี้แล้ว เฉินชางคิดว่าน่ารักดี“จริงสิ หัวหน้าซุน ท่านรู้ไหมครับว่าตัวเอง่วยเ็นอะไร” เฉินชางถามอย่างระหลาดใจซุนกว่างอวี่ยิ้มขื่น “คุณท่านน่ะ รู้ทุกอย่าง แต่ท่านอารมณ์ดีมากๆ กระตือรือร้นที่จะได้ผ่าตัด เรื่องพวกนี้ล้วนไม่ใช่ัญหา”พูดถึงตรงนี้ ซุนกว่างอวี่รู้สึกผิดเล็กน้อย “จะว่าไก็ต้องโทษผม ไม่น่าไพูดมาก”เขาถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า “หลังจากยืนยันอาการของคุณท่าน ญาติๆ ก็มาถามเกี่ยวกับอาการและความยากของการผ่าตัดกับผม แต่คุณก็รู้ว่าทั้งความยาก ความเสี่ยงและโรคแทรกซ้อนของวิเิลออเพอเรชั่นร้ายแรงมาก ผมจึงตอบไว่าในัจจุบันเมโยคลินิกเ็นโรงพยาบาลที่ทำการผ่าตัดแบบนี้ได้ดีที่สุด”พูดถึงตรงนี้ ซุนกว่างอวี่อดยิ้มขื่นไม
