ต้วนัวได้ยินเฉินชาง เขาคิดว่าตัวเองหูฝาดแต่เห็นท่าทางของเฉินชาง…ดูไม่ได้ล้อเล่น เขาจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก“สวัสดีครับ หมอเฉิน” ต้วนัวยิ้มเฉินชางพยักหน้าตอบเล็กน้อย “บังเอิญจังเลยนะครับ หัวหน้าต้วนเองก็มา…เรียนรู้เหรอครับ”ต้วนัวพยักหน้า “ครับ ผมมาค่อนข้างเร็ว มาตั้งแต่ก่อนตรุษจีน ตอนนี้อยู่ที่นี่ได้สองสามเดือนแล้ว”แค่ได้เจอเพื่อนเก่าในต่างแดนก็ดีใจจะแย่อยู่แล้วนับระสาอะไรกับการเจอคนในที่ทำงานเดียวกันแม้ว่าในตอนแรก ต้วนัวจะก่อเรื่องให้กับแผนกฉุกเฉิน แต่เมื่อความสัมพันธ์กับแผนกศัลยกรรมทั่วไดีขึ้น เฉินชางและต้วนัวก็เคยผ่าตัดร่วมกัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาถือว่าโอเคเฉินชางแนะนำ “หัวหน้าหลู นี่เ็นคุณหมอจากแผนกศัลยกรรมทั่วไจากโรงพยาบาลของผม เ็นเพื่อนเก่าของผมเองครับ ให้เขามาเ็นผู้ช่วยดีไหมครับ”หลูเชาไม่ได้ใส่ใจ แต่ก็พยักหน้ายิ้มๆ “ได้สิครับ ไม่มีัญหาหัวหน้าต้วนต้องตั้งใจมากๆ ล่ะ โอกาสไม่ได้มาง่ายๆ นะครับ”ต้วนัวพยักหน้าและกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้งแพทย์ฝึกงานด้านหลังได้แต่จ้องมองต้วนัวด้วยความอิจฉาไม่คิดว่าเขาจะได้รับโอกาสเช่นนี้อันที่จริง หลูเชาไม่มีทางฏิเสธคำขอของเฉินชางได้ เพราะนี่คือบุคคลสำ คัญ ว่าที่รองระธานสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลก เขาจะไหาเรื่องขัดใจไม่ได้หลูเชาเ็นแพทย์ผู้นำทีม เฉินชางคุมกล้องส่อง ต้วนัวเ็นผู้ช่วยลำดับหนึ่ง เออร์สเต็ดเ็นผู้ช่วยลำดับสอง
