เกินไปแล้ว!ทว่า การที่อายุน้อยก็เป็นต้นทุนอย่างหนึ่งนี่ทำให้เฉินชางมึนงงเล็กน้อย!หมายความว่าอย่างไรเสี่ยวจูพลันพูดว่า “ผมอยากเรียนวิธีของเฉินครับ เดี๋ยวผมไปเมืองอันหยางเอง อยากให้อาจารย์เฉินเขียนหนังสือแนะนำให้หน่อยครับ!”เฉินชางได้ยินแล้วเข้าใจทันที อืม…แบบนี้เหมือนจะเป็นไปได้ทว่าเฉินชางมองหวงเฮ่าแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมามองเสี่ยวจูในสายตาไม่ได้มีประสงค์จะยุแหย่ให้แตกแยกกันอย่างแน่นอนและได้สื่อออกมาอย่างชัดเจนแล้วว่า: ปัญหาระหว่างพวกคุณพวกคุณจัดการเองส่วนหวงเฮ่าที่อยู่ข้างๆ ก็มองเสี่ยวจูด้วยสีหน้าถมึงทึงเฉินชางกระแอมทีหนึ่ง “ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ”หวงเฮ่ามองจูเทาด้วยสีหน้ามืดมนโดยไม่ได้พูดอะไรส่วนจูเทาพูดเสียงเบา “อาจารย์ต้องเปลี่ยนความคิดนะครับเดี๋ยวผมไปเรียนแล้วกลับมาสอนอาจารย์ อาจารย์จะได้ไม่ต้องถวายตัวเป็นศิษย์ ใช่ไหมล่ะครับ ไม่อย่างนั้นถ้าอาจารย์เฉินถวายตัวเป็นศิษย์ของหัวหน้าอวี๋ ต่อไปเวลาอาจารย์เจอหัวหน้าอวี๋จะเรียกเขาว่าอะไร อึดอัดมากนะครับ ผมมาอยู่ที่ศูนย์ฉุกเฉินก็ไม่ได้ตำแหน่งอะไร ตั้งปีหน้ากว่าผมจะเรียนจบ ออกไปเรียนรู้ตั้งแต่ตอนนี้ เดี๋ยวกลับมาผมจะเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับวิธีของเฉินอาจารย์ก็ได้หน้าด้วย!”ต้องยอมรับว่า ลูกศิษย์ของบุคคลระดับผู้อำนวยการจะเหมือนคนทั่วไปได้อย่างไร ทั้งการพูดจาและการกระทำ หลักการและเหตุผลชัดเจนมาก!หวงเฮ่าฟังแล้วยังหวั่นไหวเล็กน้อย เขาใคร่ครวญคร
