ี่สุดเขาก็ค้นพบว่า เฉินชางไม่ได้เห็นเขาเป็นหัวหน้า ไม่อย่างนั้นคงไม่หักหน้ากันแบบนี้มนุษย์เราก็แบบนี้แหละ ถ้าไม่อยากโดนด่าก็ต้องมีความสามารถ!ทว่าตอนนี้ เสี่ยวจู นักศึกษาปริญญาโทที่อยู่ข้างๆ สะใจมากถึงอย่างไรก็ทำให้อาจารย์รับรู้ได้ถึงความรู้สึกของการโดนด่าได้อย่างแท้จริงแต่ถึงอย่างไรเหล่าหวงก็เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของเขา ส่วนอาจารย์เฉิน…เป็นแรงงานคนหนึ่งเท่านั้นพอเห็นเหล่าหวงโดนอาจารย์เฉินด่าจนหน้าแดง จู่ๆ เสี่ยวจูก็เริ่มสงสารเหล่าหวงขึ้นมาทำไมถึงเจอแพทย์ผู้นำทีมแบบนี้ขั้นตอนการแยกของเฉินชางไวมาก เขาผ่าโครงสร้างของหลังมืออย่างเป็นขั้นเป็นตอน ทั้งหลอดเลือด เส้นประสาท และโครงกระดูกล้วนถูกแยกออกเป็นสองฝั่ง ในที่สุดแท่งเหล็กตรงกลางก็เริ่มหลวมตอนนี้เอง เฉินชางหมุนตัวไปมองดร.จูที่เงียบตลอดการผ่าตัดแวบหนึ่ง อดพูดไม่ได้ “มา คุณมาดึงออก”เสี่ยวจูตกใจ อดกลืนน้ำลายไม่ได้ “ผมเหรอครับ”เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ ผมกับหัวหน้าหวงจับไว้ คุณช่วยดึงออกมา ระวังหน่อยนะครับ”เสี่ยวจูตื่นเต้นขึ้นมา “ผม…ผมกลัวว่า…”ความจริงเฉินชางเองก็เป็นพวกสองมาตรฐาน กับพวกระดับหัวหน้ามาตรฐานจะสูงหน่อย แต่สำ หรับนักศึกษา ก็จะใจดีมากเฉินชางให้กำลังใจ “ไม่เป็นไร คุณจับมันไว้ เราจะควบคุมให้ถ้าบอกให้คุณดึง คุณก็ดึง”เสี่ยวจูพยักหน้า รวบรวมความกล้า จับแท่งเหล็กไว้แล้วเริ่มดึงแท่งเหล็กออกอย่างระมัดระวัง พร้อมกับที่เฉินชางออกคำสั่งไม่ไ
