ผู้อยู่อาศัยในเขตวิทยาลัยเก่าแห่งนี้โดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็น คนแก่ คนหนุ่มสาวอาศัยอยู่ไม่เยอะ และต่างไปทำ งานกันแล้ว
ตอนนี้ประมาณเจ็ดแปดโมง ลุงคนหนึ่งถือเลื่อยเดินเข้ามา
“มา ผมเลื่อยให้ จะได้ไปโรงพยาบาลได้” เฉินชางได้ยินแล้วพยักหน้า ให้พวกลุงป้าน้าอาที่ล้อมกันอยู่
สลายตัว ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่มาก ไม่จำ เป็นต้องขอความช่วยเหลือ
จากหน่วยกู้ภัย และคุณลุงก็ได้พิสูจน์ให้เห็นว่า คุณลุงก็คือคุณลุง ภายใต้
ความช่วยเหลือของเลื่อย แท่งเหล็กถูกเลื่อยออกมา เฉิงอี๋รีบขนเปลมาในทันใด ทว่าสิ่งที่เฉินชางเป็นห่วงที่สุดตอนนี้ไม่ใช่บาดแผลภายนอกที่
แขน แต่กำ ลังคิดว่ากระดูกในส่วนต่างๆ ของร่างกายจะหักหรือไม่ การเคลื่อนย้ายในเวลานี้จะต้องระมัดระวังอย่างมาก ภายใต้การชี้แนะของเฉินชาง คุณลุงหลายคนเคลื่อนย้ายหญิง
ชราขึ้นเปลอย่างระมัดระวัง ประคองศีรษะไว้ ไม่ให้บาดเจ็บซ้ำ สอง เฉินชางมองคนรอบข้างแล้วถามขึ้น “คนไข้มีญาติไหมครับ”
ตอนนี้เอง คุณลุงคนหนึ่งก็พูดขึ้น “สามีเสียชีวิตไปแล้ว มี
ลูกชายคนหนึ่งมาเยี่ยมอยู่บ่อยๆ ในโทรศัพท์ของเธอมีเบอร์โทรครับ
คุณลองโทรดู” เฉินชางล้วงโทรศัพท์รุ่นเก่าออกจากกระเป๋าหญิงชรา แล้ว
