ออกมา ภาพที่เหมือนตะขาบดุร้ายปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสอง หลังจากมิยาเกะ ทาคุโตะขยายภาพดูอย่างละเอียด…
ผ่านไปประมาณหลายนาที
มิยาเกะอดยิ้มไม่ได้ “การผ่าตัดนี้ยากมาก ยี่สิบล้านหรือครับ ถูกไปสำ หรับพวกเขาครับ”
หลังจากกงไต้เจินได้ยินแบบนี้ พลันถามอย่างประหลาดใจ “คุณมิยาเกะ ถ้าคุณเป็นคนผ่าตัดแผลนี้จะคิดเท่าไหร่”
มิยาเกะยิ้ม “สำ หรับการศัลยกรรมและการเย็บผิวหนัง ผม ทำ ได้ไม่ดีเท่าเฉินชาง แต่ราคาน่าจะสูงกว่านี้”
ได้ยินคำ ตอบของมิยาเกะ ทาคุโตะ กงไต้เจินก็ไม่ถามอะไรอีก
เห็นได้ชัดว่า มิยาเกะ ทาคุโตะไม่อยากพูด
ทั้งสองเดินออกจากห้องผ่าตัดพร้อมกัน
เห็นทั้งสองคนออกมาก ประธานคณะกรรมการทั้งหลายรีบ เดินเข้ามาหา
“คุณมิยาเกะ หัวหน้ากง ถอดไหมหรือยังครับ”
“ผลลัพธ์เป็นอย่างไรบ้าง”
เผชิญกับคำ ถามเหล่านี้ กงไต้เจินพูดตามความจริง “อาจจะ ต้องให้หมอเฉินมาถอดด้วยตัวเอง จึงจะรับประกันว่าจะฟื้นตัวได้ดี
ที่สุด แต่ฉันว่าผลลัพธ์น่าจะดีเลยทีเดียว!” พวกฉีเซี่ยงเจิ้งได้ยินแบบนี้ ก็อึ้งไปทันที! “ถอดไหมก็ยังต้องเจาะจงคน เกินไปหรือเปล่าครับ” “ใช่ครับ หัวหน้ากง เกินไปหรือเปล่าครับ”
ทุกคนจะพูดต่อ แต่มิยาเกะ ทาคุโตะพลันพูดขึ้น “หัวหน้ากง พูดถูกครับ เราก็ถอดได้ แต่ถ้าอยากให้ผลลัพธ์ออกมาดี ต้องให้เฉิน ชางมาถอดด้วยตัวเอง! แน่นอนว่า พวกคุณจะไม่เชื่อก็ได้”
ได้ยินคำ พูดของมิยาเกะ ทุกคนอดอึ้งงันไม่ได้
