“หมอเฉินล้อเล่นหรือเปล่า นี่…” เฉินชางยิ้ม “อ้อ ประธานฉีไม่ยินยอมก็ไม่เป็นไรครับ ถึง
อย่างไรแม้ค้าขายไม่สำ เร็จ มิตรภาพยังอยู่!” เฉินชางพูดจบก็เตรียมจะวางสาย ตอนนี้เอง สีหน้าของฉีเซี่ยงเจิ้งเปลี่ยนไปทันที พลันกัดฟันพูด
“ได้ครับๆๆ หมอเฉิน คุณรีบมานะครับ ผมตกลงครับ!” ฉีเซี่ยงเจิ้งถูกเฉินชางเล่นงานจนหลอนแล้วจริงๆ กลัวว่าถ้าวางสายไปจะเพิ่มเป็นสี่ล้าน
หลังจากวางสาย ฉีเซี่ยงเจิ้งพูดด้วยสีหน้าจนปัญญา “เฮ้อ ถอดไหมราคาสองล้าน ผมคิดว่าเขาได้กำ ไรกว่าเราอีกครับ”
ตอนนี้เอง มิยาเกะ ทาคุโตะอดถามไม่ได้ “คุณคิดว่าแพงเหรอ ครับ”
จู่ๆ ประธานคณะกรรมการหยางก็พูดว่า “คุณมิยาเกะ ทาคุ โตะ คุณเป็นมืออาชีพ คุณบอกหน่อยสิครับว่ากาเย็บและการถอด ไหมแบบนี้ ราคาเท่าไหร่”
มิยาเกะ ทาคุโตะมองกงไต้เจินแวบหนึ่ง ไม่ได้ตอบคำ ถามนี้ แต่ถามกลับว่า “เฉินชางกับหัวหน้ากงเป็นเพื่อนกันใช่ไหมครับ และ คนที่โทรหาเฉินชางก็น่าจะเป็นหัวหน้ากง”
กงไต้เจินพยักหน้า “ใช่ค่ะ!”
ฉีเซี่ยงเจิ้งอดพูดไม่ได้ “เกี่ยวอะไรกับหัวหน้ากงครับ”
มิยาเกะได้ยินแบบนี้ จึงตอบกลับว่า “ประธานฉี ราคานี้ คุณ ควรพอใจแล้วนะครับ ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หัวหน้ากง ราคานี้เชิญ เฉินชางมาไม่ได้แน่นอนครับ! คุณอย่าคิดว่าราคานี้แพงมาก เขา เพียงแค่ถ่อมตัวเท่านั้น ระดับของเขาในด้านนี้เหนือกว่าผมอีกครับ ถ้าหมอเฉินต้องการ ค่าตัวของเขาสูงได้กว่านี้!”
