คนหนึ่งในกลุ่มหัวหน้าที่อยู่รอบๆแล้ว จู่ๆ ก็สะดุดกึกในใจ“หมอ คุณหลอกฉันหรือเปล่า ฉันไม่ได้ไส้ติ่งอักเสบใช่ไหมคะฉันต้องป่วยเป็นโรคร้ายแน่เลย!”ผู้ป่วยเป็นคุณป้าร่างอวบอายุห้าสิบกว่าปีคนหนึ่ง พูดไปพูดมาก็ออกจะปวดใจ“พวกลูกๆ ต้องหลอกฉันมา ปิดบังอะไรฉันอยู่แน่เลย…หมอคะคุณบอกความจริงเถอะ ฉันไม่กลัวหรอกค่ะ ฉันเป็นมะเร็งกระเพาะหรือเปล่าคะ”ถามประโยคเดียวทำ เอาเฉินชางออกจะทำ หน้าไม่ถูก!คิดไปคิดมาก็ได้แต่พูดว่า “ถ้าผ่าตัดเสร็จแล้วเดี๋ยวผมเอาไส้ติ่งคุณให้ดูนะครับ ทีนี้คุณจะได้รู้ว่าหลอกคุณหรือเปล่า”“ผ่าตัดไม่นานครับ ใช้เวลาไม่เท่าไร”แม้ว่าคุณป้าคนนี้จะไม่วางใจ แต่ก็ทำ อะไรไม่ได้เธอมองหัวหน้าที่อยู่รอบๆ แต่ละคนอย่างกระวนกระวาย ถึงกับมีผู้เชี่ยวชาญชาวต่างชาติด้วย ในใจจึงรู้สึกไม่มั่นใจอยู่ดีผู้ป่วยค่อนข้างอ้วน ชั้นไขมันค่อนข้างหนา แบบนี้แล้วความยากในการผ่าตัดแผลเล็กจึงเพิ่มขึ้นไม่น้อยเออร์สเต็ดมองเฉินชาง “หมอเฉิน ถ้าคราวนี้ใช้การผ่าตัดแผลเล็กจะยากกว่าไหมนะ”เฉินชางส่ายหน้า “พอไหวครับ ความจริงสิ่งที่สำ คัญที่สุดจริงๆในการผ่าตัดแผลเล็กก็คือการหาตำ แหน่งที่เหมาะสม แล้วค่อยเลือกเปิดแผลอย่างเหมาะสม…”พอพูดจบ วิสัญญีแพทย์ก็เตรียมวางยาชาแต่เฉินชางกลับพูดว่า “รอเดี๋ยวหนึ่งครับ!”จากนั้นเขาก็เริ่มแตะท้องส่วนล่างของคุณป้าคนนี้โดยไล่ระดับจากเบาไปหนัก ภาพสี่มิติในหัวเฉินชางเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นเค้าโครงไส้ติ่งอย่า
