ผู้อาวุโสถูเชิญพ่อครัวใหญ่มาทำอาหารกลางวันโดยเฉพาะอาหารวางอยู่บนโต๊ะสามตัว ดื่มอวยพรด้วยน้ำชาแทนเหล้าก็มีรสชาติไปอีกแบบในที่นั่งทานอาหาร ผู้อาวุโสถูยังมาดื่มชาถ้วยหนึ่งทั้งยังพูดคุยกับเฉินชางด้วยตัวเองจะว่าไปถูเฉิงก็ทึ่งกับเฉินชางมากเหมือนกันคนหนุ่มแบบนี้ทำได้ยังไงกันแน่ใครก็อยากผูกมิตรกับอัจฉริยะทั้งนั้นผู้อาวุโสถูเวียนพูดคุยกับทุกคนพักหนึ่งแล้วจึงกลับไปพักผ่อนที่ลานบ้านด้านหลังทุกคนก็ต่างพักผ่อนในห้องพักแขกแล้วเตรียมการแลกเปลี่ยนที่จะเกิดขึ้นต่อไปแต่เออร์สเต็ดค่อนข้างร้อนรน เขาตามหลังเฉินชาง อดถามขึ้นไม่ได้ว่า “หมอเฉิน…ผม…”เฉินชางมองเออร์สเต็ด “ศาสตราจารย์เออร์สเต็ด มีอะไรพูดตามตรงได้เลยครับ ไม่ต้องเกรงใจ”เออร์สเต็ดกระแอมเบาๆ “เอ่อ ผมก็อยากเข้าเป็นกองบรรณาธิการด้วย บอกตามตรง ผมมาคราวนี้ก็หวังว่าจะเขียนหนังสือเล่มนี้ให้เสร็จร่วมกับหมอเฉิน!ผมมีความเชี่ยวชาญเรื่องระบบตับและน้ำดี พวกการผ่าตัดทางเดินน้ำดีด้วยการส่องกล้องก็ถนัด ผมหวังว่าจะเสนอแนวคิดและไอเดียให้หนังสือของหมอเฉินได้บ้าง”เฉินชางได้ยินแล้วตาเป็นประกายทันที สิ่งที่เออร์สเต็ดเชี่ยวชาญ…นี่ต้องระดับสมบูรณ์ใช่ไหมนะขี้เหร่สุดก็ต้องระดับกึ่งสมบูรณ์!แต่เฉินชางมีคำถามอยู่ข้อหนึ่ง “ศาสตราจารย์เออร์สเต็ดจะทันไหมครับ คุณไม่ต้องกลับไปลอนดอนหรือครับ”เออร์สเต็ดอดยิ้มไม่ได้ ส่ายหน้า “ที่ผมมาครั้งนี้คือมุ่งมั่นตั้งใจแล้วว่าทำ และจะอยู่ที่น
