ต่เจ้าของเป็นนักธุรกิจผู้มั่งคั่ง ไม่ใช่ข้าราชการ ยิ่งไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ท่านถูมักบอกว่า เขาเป็นนักธุรกิจ ซื้อคฤหาสน์แบบนี้เหมาะสมที่สุดคฤหาสน์ของนักธุรกิจกับคฤหาสน์ของข้าราชการแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด แค่เสาประตูก็ดูออกแล้วหลังจากเฉินชางทักทายซุนกว่างอวี่เรียบร้อยแล้ว ก็บอกว่าจะพาฉินเยว่ไปด้วยถึงอย่างไรฉินเยว่ก็อยู่แผนกศัลยกรรมทั่วไป ไปฟังความรู้พวกนี้ไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายรถเข้าไปข้างในไม่ได้ ทำได้แค่หาที่จอดแถวนั้น หลังจากเดินไปตาม GPS ไม่นานก็เจอคฤหาสน์หลังนั้นตรงข้ามประตูเป็นผนังทึบขนาดใหญ่ ด้านหน้ามีวัตถุโบราณเช่น เสาหินมงคง สิงโตหินสองตัวที่ล้วนได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีเช่นกันซุนกว่างอวี่รออยู่หน้าประตูแล้ว เห็นเฉินชางและฉินเยว่มาก็เผยรอยยิ้ม “สวัสดีครับ เชิญเข้าด้านในได้เลยนะครับ ผมขอต้อนรับแขกก่อน”เฉินชางพยักหน้า แต่ฉินเยว่กลับยิ้มพูด “เดี๋ยวฉันอยู่เป็นเพื่อนค่ะอาจารย์”ซุนกว่างอวี่ได้ยินแบบนี้ก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ได้ครับ”ความจริงซุนกว่างอวี่ก็ชอบลูกศิษย์คนนี้มากพอเข้าประตูไปก็มีผนังกั้นขนาดใหญ่อีกบานหนึ่ง เฉินชางรู้ว่ามีไว้เพื่อป้องกันสิ่งชั่วร้าย หลังจากผ่านประตูเข้าไปเป็นลานกว้างข้างในมีโต๊ะน้ำชาจัดวางไว้แล้ว พนักงานเสิร์ฟหลายคนกำลังวิ่งวุ่นอยู่หลายคนนั่งประจำ ที่แล้ว ที่นี่มีอุปกรณ์ทันสมัยครบครัน และมีทุกสิ่งที่ต้องใช้ในการอบรมเฉินชางหาที่นั่ง บนโต๊ะมีขนมวางอยู่
