ู่จึงเปลี่ยนความคิดทันที“เสี่ยวเฉิน คุณว่า…ผมเพิ่มชื่อได้ไหม” หม่าเยว่ฮุยมองเฉินชางด้วยสีหน้าวาดหวังเฉินชางได้ยินแล้วอึ้งไปทันที “ในบทความโชว์ชื่อจริงของผู้ป่วยได้หรือครับ”ทุกคนที่อยู่รอบๆ เกือบขำพรืดออกมา!หม่าเยว่ฮุยเตือนตัวเองตลอดเวลา อย่าโมโหๆ โมโหแล้วไม่ได้กินดีอยู่ดีขณะที่หม่าเยว่ฮุยคิดหาทางในภาวะคับขัน รถฉุกเฉินก็นำผู้ป่วยคนหนึ่งมาส่งเหล่าหม่าจึงไม่สนใจจะล้อเล่น เขาหุบยิ้มแล้วรีบลุกออกไปรับหน้า เฉินชางเองก็เดินตามเขาออกไปติดๆ“ผู้ป่วยเพศชาย อายุห้าสิบเอ็ดปี ปวดท้องเฉียบพลันร่วมกับเจ็บหน้าอกรุนแรงมาอาทิตย์หนึ่งแล้วหนักขึ้นมาหนึ่งวัน…”หมอที่ตามมากับรถฉุกเฉินรีบทวนประวัติอาการป่วยเหล่าหม่าเห็นดังนั้นจึงรีบเรียกพยาบาลมาเข็นเปลแล้วเริ่มเคลื่อนย้ายตอนนี้ต่อให้ผู้ป่วยมีสติรู้ตัวดี แต่…เห็นได้ชัดว่าดวงตาทั้งสองเซื่องซึม ถึงขั้นค่อนข้างเหม่อลอยคนที่ตามชายคนนี้มาเป็นชายชราอายุเจ็ดสิบกว่าปีคนหนึ่งกับหญิงชราอายุไล่เลี่ยกันคนหนึ่งทั้งสองประคองกันลงมาจากรถฉุกเฉิน ออกแรงกันไปมากหลังจากมาถึงห้องฉุกเฉิน หญิงชราก็มองหม่าเยว่ฮุยด้วยสีหน้ากังวล “หมอคะ ช่วยลูกฉันเถอะค่ะ! เขา…เป็นคนน่าสงสาร…”หม่าเยว่ฮุยพยักหน้าไวๆ “ได้ครับ คุณวางใจเถอะครับ!”จากนั้นหม่าเยว่ฮุยก็ส่งสายตาให้พยาบาลที่อายุมากคนหนึ่งแล้วจึงกำชับว่า “อาหลิว ดูแลคุณลุงคุณป้าที”พยาบาลพยักหน้า รีบลุกออกมาประคองผู้ชราแผนกฉุกเฉินมักจะเกิดเรื่อ
