ปก็ไม่มีความหมายจึงพูดตรงไปตรงมาว่า “คนบาดเจ็บไม่ใช่ใครอื่น คือเถียนฮุ่ย แล้วฉันกับประธานอาวุโสของบริษัทเขาก็เป็นเพื่อนกันตอนนี้เป็นช่วงสำ คัญ เถียนฮุ่ยมีงานพรีเซนเตอร์เยอะ แถมยังต้องเข้าประกวดนางแบบในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าด้วย ตอนนี้เธอมีแผลที่คอถ้าแผลนี้รักษาได้ไม่ดี จะกลายเป็นเรื่องร้ายแรงมาก”พอเห็นเฉินชางนิ่งเงียบไป ฉีเซี่ยงเจิ้งก็รีบพูด “หมอเฉินสวัสดีครับ ผมฉีเซี่ยงเจิ้งนะครับ เรื่องในวันนี้เกิดขึ้นเพราะลูกชายผมไม่รอบคอบ ผมขอโทษด้วยครับ แต่…ผมหวังว่าครั้งนี้คุณจะช่วยผมจริงๆ!”คราวนี้ฉีเซี่ยงเจิ้งเหยียบเรื่องเงินเอาไว้แต่เฉินชางได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย จู่ๆ ก็พูดว่า “เท่าไรครับ”พอได้ยินคำพูดของเฉินชาง ฉีเซี่ยงเจิ้งอึ้งไปทันที!หมะ…หมอเฉินคนนี้ไม่ได้ไม่ชอบพูดเรื่องเงินหรอกหรือหรือฉีเซินจะปิดบังเราพอคิดถึงตรงนี้ ฉีเซี่ยงเจิ้งก็โมโหนัก!ฉีเซี่ยงเจิ้งรีบเอ่ยขึ้นว่า “หนึ่งล้าน! สองล้านก็ได้! ไม่งั้นหมอเฉินคุณเสนอราคามา”เฉินชางได้ยินแล้วส่ายหน้า “เงินไม่พอครับ คุณเอาที่อยู่มาให้ผมก่อน ผมไปดูแล้วค่อยว่ากัน”ที่จริงเฉินชางก็ โมโหคำพูดเมื่อกี้ของฉีเซินฉีเซี่ยงเจิ้งได้ยินเข้าจึงรีบพยักหน้า “ได้ครับๆ ผมส่งที่อยู่ให้คุณตอนนี้เลย”ที่จริงเฉินชางคำนึงถึงเจิ้งกั๋วถานกับกงไต้เจินด้วย ฉีเซี่ยงเจิงทัศนคติดีขนาดนี้ ราคาเหมาะสม ออกไประบายสักหน่อยก็ไม่เป็นไรที่อยู่คือสำ นักงานส่วนตัวของกงไต้เจิน ตำแหน่งค่อน
