่งที่ห้องทำงานหน่อยสิมีเรื่องอยากคุยกับคุณหน่อย”เฉินชางชะงัก “ผมหรือครับ”หลี่ข่ายยิ้มพลางพยักหน้า หลายวันนี้เขาได้ยินชื่อ ‘เฉินชาง’ มาไม่น้อย แต่หลักๆ แล้วได้ยินหัวหน้าแผนกศัลยกรรมหัวใจหวังทงเอ่ยถึงพอหวังทงได้พบหลี่ข่ายก็พร่ำกรอกหูว่าเฉินชางเป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับได้ยาก ตอนนี้แค่มาฝึกงานที่ศูนย์ฉุกเฉิน แต่ที่จริงแล้วมีตำแหน่งอยู่ที่โรงพยายาลอันดับสองแห่งมณฑลตงหยาง อัจฉริยะแบบนี้ปักกิ่งยูเนี่ยนต้องแย่งมา ทั้งยังเล่าเรื่องความเก่งกาจของเฉินชางให้ฟังอีกเป็นกองที่จริงหลี่ข่ายก็ค่อนข้างสนใจคนที่หวังทงพูดถึงหลี่ข่ายอยากหาโอกาสพบเฉินชางแล้วจะได้ทำความรู้จักคนคนนี้ไปด้วยแต่ชีวิตเราก็บังเอิญปานนี้ คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้พบกันด้วยสาเหตุนี้หลี่ข่ายมองซุนกว่างอวี่ “หัวหน้าซุน ไปกันครับ ไปนั่งคุยกันที่ห้องทำงานคุณกัน หมอเฉิน ไปนั่งกันไหมครับ”เฉินชางพยักหน้าซุนกว่างอวี่พาทุกคนไปห้องทำงานหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปคนที่มาด้วยกันยังมีซือเหวินเยี่ยนพอเข้ามา ซุนกว่างอวี่ก็ยิ้มพลางเอ่ยว่า “หมอเฉินผู้อำนวยการจางให้ความสำ คัญกับคุณจริงๆ นะ คุณต้องใช้เส้นสายนี้ให้ดีๆ เขาเพิ่งอายุห้าสิบหก ไม่แน่วันไหนจะได้เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงก็ได้”พอได้ยินคำพูดนี้ เฉินชางก็ชะงักไปทันทีเจ้าหน้าที่ระดับสูงหรือนี่มันยอดไปเลยซุนกว่างอวี่อดไม่ได้ เขามองเฉินชางแล้วพูดว่า “คุณยังหนุ่มผูกมิตรกับคนให้มากหน่อย ทำงานโรงพยาบาลอย่าง
