อมตัวแต่ซุนกว่างอวี่หน้าแดงเล็กน้อย!ตอนนี้หัวหน้าที่อยู่รอบๆ ต่างก็อึ้งไปเหมือนกันทุกคนไม่สนใจเรื่องที่ปอเล่อซานขอบคุณ แต่กลับสนใจเรื่องผ่าตัดมะเร็งกระเพาะอาหารที่เขาพูดเสียมากกว่า!ที่แท้ก็เป็นการผ่าตัดของหัวหน้าซุน!พอทุกคนได้ยินเข้า สายตาจึงจ้องซุนกว่างอวี่ทันที แทบจะหลุดหัวเราะซือเหวินเยี่ยนยิ่งพยายามกลั้นขำจนเจ็บไตถึงอย่างไรเมื่อกี้ตอนหลังจากเฉินชางกับพวกซือเหวินเยี่ยนสันนิษฐานสาเหตุการป่วยหลังจากผ่าตัดเสร็จก็ประเมิน ‘การผ่าตัดมะเร็งกระเพาะที่ดูคล้ายวงแหวนรอบนอก’ นั้นอย่างลึกซึ้งแน่นอนว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีมิน่า เมื่อกี้หัวหน้าซุนถึงไม่พูดสักคำ ยังนึกว่าเป็นเพราะสุขุมคิดไม่ถึงว่าจะเป็นเพราะ…สาเหตุนี้!ความรู้สึกนับร้อยอัดแน่นอยู่ในใจซุนกว่างอวี่ เขาเน้นว่า “ครับเมื่อสิบปีก่อนครับ”เขาต้องการบอกว่าตอนนั้นตนเพิ่งสี่สิบกว่าปี ยังเด็กมากแต่ปอเล่อซานอดไม่ได้พูดว่า “ดูหน้าตาหมอเฉินแล้วยังเด็กมากเลยใช่ไหมครับ”เฉินชางยิ้ม “ปีนี้ยี่สิบแปดครับ”ทุกคนรอบๆ พลันชื่นชม อนาคตยาวไกลจริงๆแต่ซุนกว่างอวี่จิตใจสับสนยุ่งเหยิง เรื่องไม่ควรพูดจะพูดทำไมกัน!เขาคิดว่าปอเล่อซานต้องไม่พอใจตนแน่ๆซือเหวินเยี่ยนทนไม่ไหวแล้ว เขาอดกระแอมออกมาแล้วหันหลังหนีไม่ได้พอได้ยินว่าเฉินชางอายุเพียงยี่สิบแปดปี ทุกคนก็ต่างกังวลใจขึ้นมา ถึงอย่างไรในสายตาคนส่วนมาก หมอต้องแก่ถึงจะดีปอเล่อซานค่อนข้างกระวนกระวาย เขาก็ไม่ได้พูดออก
