ประโยคนี้เถาอันหรานถามออกมาด้วยพลังและความกล้าทั้งหมดที่ตนมี!ได้พ่อกลับมาหลังจากที่เขาหายไป ทำให้ความผูกพันนี้ยิ่งทรงคุณค่าและจริงแท้!แต่…สิ่งดีๆ มักทำให้คนเราหวาดกลัวกลัวว่าสิ่งดีๆ นี้จะแสนสั้น…เถาอันหรานยิ่งกลัวว่าการกลับมาของพ่อจะมีความหมายยากคาดเดาอย่างไม่เคยมีมาก่อนกับตัวเธอ ด้วยเหตุนี้เธอจึงกลัวมากกว่าเดิมพอเห็นท่าทางตื่นตระหนกของเถาอันหราน ภรรยาของเถาจวินก็มองอู๋ถงฝู่อย่างกระวนกระวายเช่นกันอู๋ถงฝู่ดูการผ่าตัดตั้งแต่ต้นจนจบ!เขาเอ่ยช้าๆ “การผ่าตัด…เป็นการผ่าตัดที่ดีที่สุดแล้วครับถ้ายังผ่าไม่ดีอีก ผมว่าทั้งประเทศก็คงไม่มีใครช่วยได้แล้ว!หมอเฉินกู้ชีพมาจากที่เกิดเหตุ รีบกู้ชีพฉุกเฉินตั้งแต่อยู่บนรถฉุกเฉินแล้ว…เขาทำดีที่สุดแล้วครับ”อู๋ถงฝู่พูดประโยคนี้ออกมาเป็นการชื่นชมการผ่าตัดเมื่อกี้ของเฉินชางอย่างถึงที่สุด!ใช่แล้ว!ตั้งแต่กู้ชีพจากที่เกิดเหตุมาถึงการถ่ายเลือดให้กับผู้ป่วยโดยใช้เลือดจากตัวผู้ป่วยเองตอนอยู่บนรถฉุกเฉินจนมาชิงเวลาจากเซลล์ตับในตอนนี้เฉินชางทำสุดขีดความสามารถของตัวเองแล้ว!อู๋ถงฝู่เป็นแพทย์ฉุกเฉิน เขาเชี่ยวชาญการผ่าตัดหลายอย่าง ยิ่งศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีหรือศัลยกรรมทั่วไปยิ่งไม่ต้องพูดถึงและด้วยเหตุนี้ สิ่งที่เขาประเมินเฉินชางดูเหมือนจะเป็นความเห็นส่วนตัว แต่ความจริงแล้ว…นี่เป็นคำตอบที่เป็นกลางที่สุดแล้วถ้าเฉินชางทำได้ไม่ดี ทั้งประเทศอาจจะไม่มีใครทำได้แล้วก็ได้อาการเส
