้ามก็ฉีกขาดรุนแรง จะหายเป็นปกติได้หรือครับ”อู๋ถงฝู่พยักหน้า เอ่ยชื่นชมว่า “ได้ครับ แพทย์ผู้นำทีมทุ่มเทผ่าตัดมากขนาดนี้ เขาจึงรักษาเนื้อเยื่อตับม้ามส่วนใหญ่ของผู้ป่วยไว้ได้!”ทุกคนไม่รู้เรื่องวิชาการแพทย์ แต่พอได้ยินว่าเถาจวินจะฟื้นตัวกลับมาเหมือนคนปกติได้ก็ต่างดีใจหาใดเปรียบแม่ลูกเถาอันหรานยิ่งตื่นเต้นจนน้ำตาไหลอาบแก้มความผูกพันที่หายไปหวนคืนมาอีกครั้งเป็นสิ่งที่น่าหลงใหลที่สุดตลอดกาลทว่าอู๋ถงฝู่ยังเอ่ยต่อ “แต่การผ่าตัดผู้ป่วยค่อนข้างซับซ้อนพวกเรายังต้องสังเกตการณ์หลังผ่าตัดอย่างเข้มงวด ดังนั้นช่วงนี้ห้ามเยี่ยมครับ”เถาอันหรานปาดน้ำตา รีบพูดว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนายกฯ โหลว! ขอบคุณผู้อำนวยการอู๋ ถ้าไม่มีพวกคุณ ฉันคง…จะเสียใจไปทั้งชีวิต”ทางนี้การผ่าตัดได้จบลงแล้ว!โหวหรงพอใจมากเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกประสบความสำ เร็จ!ถึงอย่างไรการผ่าตัดที่ยิ่งใหญ่ ยากลำบาก แถมยังมีระดับความยากสูงขนาดนี้ มีตนร่วมผ่าตัดจนจบได้! ต่อให้เป็นแค่ผู้ช่วยก็ตาม!การผ่าตัดที่อัตราการเสียชีวิตสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์นี้ได้ตัวเขา โหวหรง…เป็นคนเก็บงาน!เขาภูมิใจ!แววตาที่สมาชิกในทีมอีกสองคนมองเฉินชางมีความเคารพเพิ่มขึ้นมาบ้างโหวหรงเองก็เช่นกันได้ยินชื่อไม่สู้พบหน้า ได้ยินมาตลอดว่าเฉินชางเก่ง ในตอนนี้เขาได้รับคำชี้แนะแล้วจริงๆ