ผ่านการดูตัว จู่ๆ เขาก็พบว่าจดหมายรักจะให้คนอื่นเขียนให้ไม่ได้!ดังนั้นจึงเริ่มเรียนตัวอักษร ไม่นานนักก็เขาก็รู้ตัวอักษรใน‘คำคมคัดสรรของประธานเหมา’ ทั้งหมด…พอเขียนได้แล้ว เขาจึงเขียนจดหมายกับไดอารี่ทุกครั้งที่มีเวลาว่าง รอกลับบ้านแล้วจะให้เธอดูนิสัยนี้ค่อยๆ หายไป แต่บางครั้งเขาก็ยังเขียนบ้างเป็นครั้งคราวด้านล่างสุดของหน้าจอมีไฟล์หนึ่งชื่อว่า ‘คำพูดแด่อันหราน’‘อันหราน พ่อเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่อง แต่ตอนที่หนูอ่านจดหมายฉบับนี้ พ่อคงไม่อยู่แล้ว’‘ก่อนปี 2014 พ่อพบกับเรื่องยุ่งยากบางอย่างเข้า อาจจะต้องติดคุก ไม่รู้ด้วยว่าติดคราวนี้ต้องติดกี่ปี แต่…ที่พ่ออยากบอกหนูก็คือพ่อไม่ใช่คนเลว ไม่เคยเป็นคนเลวด้วย พ่อมีหลักการและขีดจำ กัดของตัวเองพ่ออยากเป็นฮีโร่ แต่สังคมนี้บอกพ่อว่ามันเป็นยาก ตอนที่ย้ายตำแหน่งกลับมา พ่อภูมิใจในความสำ เร็จของตัวเองมาก คิดอยากทำการใหญ่ อยากให้หนูกับแม่มีชีวิตได้อย่างดีที่สุด เสียดายที่พ่อพบว่าพ่อแปลกแยกกับโลกใบนี้เกินไป โลกที่พ่อเคยคุ้นเคยกำลังเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ…ติดคุกไม่ใช่เรื่องโสภาอะไร พูดไปเดี๋ยวข้างบ้านหัวเราะเยาะเอา ถึงกับที่ต่อไปจะกระทบกับการหางานและอนาคตของหนู พ่อให้หนูย้ายโรงเรียน ไปหาเพื่อนที่ร่วมรบด้วยกันเพื่อเปลี่ยนสภาพแวดล้อมใหม่ให้หนู แล้วจากนั้นก็จัดแจงเรื่องหนูกับแม่ของหนูให้เรียบร้อย…’……‘สำ หรับครอบครัวหนึ่งแล้ว พ่อติดคุกเป็นเรื่องยุ่งยากเรื่องหนึ่งไม
