เวลาไปคิดมากขนาดนั้นแล้ว ตอนนี้เขาจำ เป็นต้องเย็บปิดหลอดเลือดฝอยในตับหลายจุด จากนั้นพอเลือดกลับมาเลี้ยงแล้วค่อยรักษาตับ!“อีกสามนาที!”เฉินชางรักษาหลอดเลือดฝอยด้วยความเร็วสูงสุดเฉินชางไม่กล้ารับประกันว่าเขาผ่าตัดครั้งนี้ได้ดีที่สุด แต่เขาต้องรับรองว่าจะใช้เวลาได้สั้นที่สุดเพราะตอนนี้เวลาก็คือชีวิตของเซลล์ตับอีกห้านาทีต้องผ่าตัดผูกท่ออีกครั้ง ถึงตอนนั้นยังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น!ไม่พอ!ยังไม่พอ!ยังมีที่ไม่พอตั้งหลายจุด!ทำไงดีเฉินชางพลันใช้ความคิด เริ่มใช้ ‘โหมดจ้องมอง’!พริบตานั้นเอง!ในดวงตาเฉินชางเปล่งประกายวาบ ตอนนี้เขาเห็นแนววิ่งกับอาการบาดเจ็บของหลอดเลือดฝอยได้อย่างชัดเจนตอนนี้มือทั้งสองข้างของเขาเย็บแผลร้อยเข็มสอดด้ายอย่างฉับไวเหมือนประกายดาบเงากระบี่!ทุกคนที่อยู่ข้างๆ ต่างก็อึ้งกันไปหมดแล้ว!พวกเขาคิดไม่ถึงว่าเฉินชางจะเย็บปิดหลอดเลือดได้ไวขนาดนี้!เฉินชางไม่ออมมือสักนิด เพราะเวลาไม่ยอมให้เขาออมมือเสียงนาฬิกาดังติ๊กต่อกๆ ประสานกับเสียงจอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจดังตี๊ดๆๆ ราวกับเสียงซิมโฟนีแห่งชีวิต!และตัวโน้ตของชีวิตก็คือฝีเย็บของเฉินชางดวงตาแห่งความแม่นยำนี่เป็นครั้งแรกที่เฉินชางใช้ แต่ผลลัพธ์กลับน่าตื่นตะลึงอย่างเห็นได้ชัดไม่นานนักก็หมดเวลา!พยาบาลเอ่ยเตือนว่า “หมดเวลาแล้ว!”เฉินชางรีบผูกปมตัดไหมด้านโหวหรงรีบคลายคีมห้ามเลือดในชั่วพริบตาเลือดก็กลับมาไหลอีกครั้ง เฉินชางเห็นร่องรอยการไหลเวียนเ
