ังยุ่งอยู่กับการขนย้าย มีทั้งเสียงร้องไห้ เสียงตะโกนเสียงคร่ำครวญ เสียงร้องขอความช่วยเหลือดังมาอย่างไม่ขาดสาย!ความตื่นตระหนกกระจายเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อยๆไฟไหม้ไม่รุนแรงมาก เพียงแค่กล่องพลาสติกท้ายรถใบหนึ่งติดไฟ ทว่าแม้จะเป็นแบบนี้ ก็ทำให้เถาจวินเสียแรงไปไม่น้อย!เขาที่บาดเจ็บหนักอยู่แล้วยิ่งเหนื่อยล้ากว่าเดิมดับไฟได้แล้ว!เถาจวินไม่ได้ผ่อนคลายลง เพราะนี่คือแบตเตอรี่!แม้ไม่มีสะเก็ดไฟแต่ก็ระเบิดได้ มีอันตรายแฝงอยู่ ตอนนี้…ของสิ่งนี้อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับถังระเบิดทำอย่างไรดีเถาจวินเองก็เริ่มใคร่ครวญขึ้นมาตอนนี้เอง เขาคิดถึงวิธีหนึ่งคิดถึงตรงนี้ เถาจวินพลันเอาเสื้อห่อแบตเตอรี่ที่ขนาดไม่ใหญ่มากเดินไปบริเวณพื้นที่สีเขียวที่ไม่มีคนอยู่ทีละก้าวๆ!พอมาเดินแบบนี้ เขารู้สึกอ่อนแรงไปทั้งตัว อยากเดินก็เดินไม่ไหวแล้วเดินออกไปได้หนึ่งร้อยเมตร ตอนที่เขากำลังจะโยนแบตเตอรี่ไปในพื้นที่สีเขียว เพิ่งจะยกมือขึ้น!เสียงระเบิดดังขึ้นทันที!“ตูม!”พอเสียงดังขึ้น เถาจวินก็ล้มลงพื้น หายใจโรยรินอยู่ตรงนั้น!เขาพยุงตัวเองขึ้นมามองรอบๆ เห็นว่าไม่ได้เป็นอะไร เพียงแค่ต้นไม้ใบหญ้ารอบๆ ถูกเผาไหม้ไปหมดแล้ว!อย่าดูถูกแบตเตอรี่เล็กๆ นี้เชียวเถาจวินถอนหายใจ ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว…ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว…เสียงระเบิดไม่ดังมาก แต่กลับดึงดูดสายสายตาของเจ้าหน้าที่ดับเพลิงมา พอเห็นแล้วก็ตกใจทันที!เจ้าหน้าที่ดับเพลิงเห็นแบตเตอรี่ร
