กึ่งสมบูรณ์ตื่นเต้นจริงๆเฉินชางพาฉินเยว่บอกลาทุกคนหมอเกามองทั้งสองอย่างอาลัยอาวรณ์ “หมอเฉิน มาบ่อยๆ นะครับ!”…………ออกจากห้องผ่าตัด ฉินเยว่เอนตัวลงบนไหล่ของเฉินชางอย่างมีความสุข“ฮ่าๆๆ วันนี้ฉันมีความสุขมากเลยค่ะ! สามี คุณเก่งมาก เป็นฮีโร่ของฉัน…คุณยิ่งใหญ่มาก ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าชาติที่แล้วฉันต้องกู้โลกมาแน่เลยค่ะ ไม่อย่างนั้นทำไมสวรรค์ถึงดีกับฉันขนาดนี้”ข้างนอกไม่มีคน ฉินเยว่จึงเหมือนปลดปล่อยตัวตนอย่างไรอย่างนั้นเธอกระซิบข้างหูเฉินชางอย่างมีความสุขภายใต้แสงรัตติกาลเฉินชางเองก็ไม่ถือสา พลันแบกฉินเยว่ขึ้นหลัง สองมือจับขาของเธอ พูดอย่างเป็นห่วง “กอดให้แน่นนะครับ อย่าตกล่ะ!”ฉินเยว่แนบใบหน้ากับแผ่นหลังของเฉินชางอย่างซุกซนทันใดนั้นก็พึมพำว่า “สามี ทำไมคุณถึงเก่งขนาดนี้! คุณทั้งหล่อ ทั้งเก่ง หัวหน้ามากมายขนาดนี้คอยล้อมรอบตัวคุณ ทั้งยังมีความอดทนกับฉัน สอนฉันผ่าตัด ดีกับฉันขนาดนี้ ไม่โกรธฉัน…ตอนนี้ฉันรู้สึกว่า ฉันเหมือนฝันไป”เฉินชางได้ยินฉินเยว่พูดจากข้างหลังก็อดยิ้มไม่ได้“คุณไม่กลัวจะตามใจผมจนเคยตัวเหรอครับ”พูดถึงตรงนี้ ฉินเยว่รีบรับประกัน “สามี ฉันสัญญาว่าฉันจะดีกับคุณกว่าเดิม ดีที่สุดของที่สุดเลย! ฉันจะเรียนทำอาหารอร่อยๆ…ทำอาหารเช้า กลางวัน เย็นให้คุณ ฉันจะเรียน…ฉันจะมีลูกให้คุณค่ะ…”ทั้งสองกระซิบกันออกจากวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนกลางคืน เฉินชางพาฉินเยว่ไปที่ร้านอาหาร สั่งอาหารเบาๆสองจ
