เฉินชางพยายามสงบสติอารมณ์ บังคับให้ตนใจเย็นทว่า…ก็ยังคงทนไม่ไหวถึงอย่างไร ขโมยทักษะระดับกึ่งสมบูรณ์มาได้อย่างหนึ่ง ไม่ว่าใครก็คงนิ่งไม่ไหวฉินเยว่ที่อยู่ข้างๆ เห็นท่าทางของเฉินชางก็ประหลาดใจขึ้นมาทันที จึงตามไปอย่างลับๆ ล่อๆ “คุณจะไปไหนคะ”เฉินชางสะดุ้งโหยง “ผมตกใจหมดเลยครับ!”ฉินเยว่หรี่ตา “คุณทำอะไรผิดมาหรือเปล่าคะ”เฉินชางมองบน “พูดซี้ซั้วอะไร”ฉินเยว่พูดอย่างประหลาดใจ “แล้วทำไมคุณดูมีความสุขขนาดนี้คะ”เฉินชางชะงักไปทันที “ดูออกเหรอครับ”ฉินเยว่เกือบหลุดขำออกมา “คุณยิ้มกว้างขนาดนั้น จะดูไม่ออกได้อย่างไรคะ เรื่องอะไร บอกมานะ”ตอนนี้เอง ซุนกว่างอวี่และจวงเยว่หมิงที่อยู่ข้างๆ เองก็มองเฉินชางอย่างประหลาดใจ “ใช่ เสี่ยวเฉิน คุณดีใจเรื่องอะไรครับ”เฉินชางหัวใจกระตุกวูบ!ต่อไปต้องนิ่งหน่อย อย่างน้อยก็ต้องแสร้งทำเป็นว่าตนไม่มีระบบคอยช่วยโกง ไม่อย่างนั้นต้องเกิดปัญหาแน่…เฉินชางรีบพูดอย่างตื่นเต้น “เมื่อครู่นี้ ตอนที่ผมคุมส่องกล้องได้ค้นพบปัญหารายละเอียดหลายอย่างของการผ่าตัด โดยเฉพาะการฝึกคุมส่องกล้อง ผมคิดว่านี่เป็นงานที่มีความหมายมาก ความสามารถแบบนี้ควรค่าแค่การบ่มเพาะ ตอนนี้ทั้งในและต่างประเทศน้อยมากที่จะมีการฝึกผู้คุมส่องกล้อง สำ หรับผม ความจริงนี่ก็เป็นช่องโหว่หนึ่ง เทคนิคการคุมส่องกล้องที่ดีจะปรับปรุงประสิทธิภาพของการผ่าตัดได้ ให้ข้อดีด้านภาพจากกล้องส่องได้อย่างเต็มที่ เพื่อช่วยให้หมอดำเนินทุก