ยวกัน “อาจารย์เสี่ยวฉินมาดูงานด้วย!”หลิวเฉวียนยิ้มเจ้าเล่ห์ “ต้องมาคุมแหงเลย!”หัวหน้าเหล่าจูที่อยู่ข้างๆ ยิ้มพลางเอ่ยว่า “อาจารย์เสี่ยวฉินอาจารย์เฉิน อีกหน่อยพวกคุณสองคนก็แต่งงานกันแล้วใช่ไหมถึงตอนนั้นอย่าลืมเชิญเราไปด้วยล่ะ!”ทุกคนพากันโห่ต่อให้ปกติจะเรียกอาจารย์เฉินกับอาจารย์เสี่ยวฉิน แต่ทุกคนก็ปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเพื่อนจริงๆด้านซุนกว่างอวี่อึ้งไปเลย!นี่มันเกิดอะไรขึ้นอย่างกับ…พวกเขารู้กันหมดแล้ว มีแต่ตนไม่รู้เรื่องอะไรเลยความรู้สึกนี้ก็เหมือนกับพลาดละครไปหนึ่งตอน หรืออ่านนิยายข้ามไปหนึ่งบท!ข้อมูลไม่เท่าเทียมกัน แบบนี้จะรู้สึกแย่เกินไปแล้วแต่ต่อให้เป็นเช่นนี้ ตอนนี้เขาก็รู้แล้วฉินเยว่คนนี้ ลูกศิษย์ของตน…ดันเป็นคู่หมั้นของหมอเฉิน???ข่าวนี้น่าตะลึงเกินไป ทำให้ซุนกว่างอวี่รู้สึกเข้าใจได้ยากไปชั่วขณะหนึ่งตอนนี้สมองเขาแล่นฉับไว ไอคิวหนึ่งร้อยยี่สิบห้าทำงานอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกว่าตนจะเจอเรื่องดีเข้าแล้ว…พอคิดถึงตรงนี้ซุนกว่างอวี่ก็ยิ้มทันที“คิดไม่ถึงเลยนะ เสี่ยวฉิน คุณปิดไว้เสียมิดชิดเลย ถ้าไม่ใช่เพราะเจอกันวันนี้ ผมคงยังถูกคุณปิดหูปิดตาต่อแน่!”“หมอเฉิน บังเอิญจริงๆ บังเอิญเกินไปแล้ว!”“เป็นวาสนาจริงๆ เลย!”เฉินชางเองก็ยิ้มเจื่อนๆ “ใช่แล้วครับ วาสนา!”ฉินเยว่ที่อยู่ข้างๆ ยิ้มทั้งที่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรแต่พอพวกหวังทงเห็นภาพนี้เขาก็งุนงงในทันใด“ให้ตายสิ หัวหน้าซุน นี่คุณจะน่าอิจฉาเกินไปแล้ว
