เหอจื้อเชียนอดไม่ได้ยิ้มให้ “มา มานั่งคุยกันหน่อยดีกว่า!”ซุนกว่างอวี่พยักหน้า “ครับ จริงด้วย หัวหน้าเหอ คุณแจ้งหัวหน้าเฉินหน่อยสิว่าอยากเจอเขาหลังจากผ่าตัดเสร็จ”เหอจื้อเชียนพยักหน้ายิ้ม “ได้ครับ!”เหอจื้อเชียนหยิบมือถือมาเขียนข้อความส่งไปฉินเยว่ก็รีบล้วงมือถือออกมาเธอกลัวว่าถ้าเฉินชางปฏิเสธอีก คราวนี้ต้องอึดอัดใจแน่…เธอรีบเอ่ย ‘ที่รัก ซุนกว่างอวี่เป็นอาจารย์ของฉัน ฉันก็ตามเขามาด้วย ออกมาเจอเขาหน่อยเถอะ! อย่างมากก็…***!”อืม ส่งข้อความไปแล้วทางเฉินชางยังผ่าตัดอยู่ ได้ยินเสียงข้อความพอดีพยาบาลเอ่ยเตือนว่า “อาจารย์เฉิน วีแชทหัวหน้าเหอจื้อเชียนค่ะ”เฉินชางพยักหน้า “อ่านหน่อย”“หมอเฉิน ซุนกว่างอวี่เป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปของปักกิ่งยูเนียน รู้เรื่องการสร้างทางเดินอาหารใหม่ดีมากเหมือนกันเขาอยากเจอหน้าคุณเพื่อคุยเรื่องนี้ดีๆ เขารอคุณผ่าตัดเสร็จอยู่ที่แผนกเรา ถ้าคุณสะดวกก็มาเจอเขาหน่อยเถอะ ถึงยังไง…ทุกคนก็ต้องไปประชุมที่เมโย”เฉินชางพยักหน้ากำลังจะพูด พยาบาลกลับพูดต่อ “ยังมีอีกข้อความหนึ่ง ยัยฉินขี้ประจบ?”เฉินชางรีบเอ่ยขึ้น “เอามา ผมอ่านหน่อย”เฉินชางไม่กล้าให้คนอื่นอ่าน!เกิดมีความลับส่วนตัวอะไรเข้าทีนี้จะดูไม่ดีเอาพอเขารับมาอ่านก็โล่งใจทันที ยังดีที่ไม่ได้ให้พยาบาลอ่านออกมาแต่พอเห็นข้อความแล้วเฉินชางก็ยิ้ม“กดไว้ครับ ผมพูดคำหนึ่ง”เฉินชางจึงตอบไปว่าโอเคด้านซุนกว่างอวี่กระวนกระวายเหมือนเด็ก กล
