ช่ไหม?
เฝ่ยไป๋ลู่ระงับความเจ็บปวดใจที่มีให้เจ้าของร่างเดิมไว้ภายใน เธอเปิดแพลตฟอร์มโต้วโซ่วขึ้น ถอนเงินรางวัลที่มีอยู่ข้างในเพียงสี่สิบหกหยวนออกมา
นี่คือเงินก้อนใหญ่ที่สุดที่เจ้าของร่างเดิมเหลืออยู่ ซึ่งพอจะช่วยแก้ปัญหาความลำบากยากเข็ญของเธอในตอนนี้ได้
แล้วจะใช้สี่สิบหกหยวนมาเติมท้องที่ไม่ได้กินอะไรหลายวันยังไงดีล่ะ?
สถานการณ์ที่ยากลำบากทำให้เฝ่ยไป๋ลู่เรียนรู้ที่จะใช้ประโยชน์จากแอปเสี่ยวลู่ซู
หลังจากอ่านคู่มือคำแนะนำแล้ว เธอก็ขึ้นรถบัส ไปร้านหม้อไฟบริการตัวเองราคาสามสิบสองหยวนแบบกินได้ไม่อั้นในเวลาสามชั่วโมง
ตอนนี้เฝ่ยไป๋ลู่หิวสุด ๆ เธอกินอาหารกองแล้วกองเล่า จนจานก่อตัวเป็นภูเขาสูงตระหง่านอยู่บนโต๊ะ
“ไม่ไหวแล้ว ฉันกินไม่ไหวแล้ว สู้ไม่ได้ สู้ไม่ได้จริง ๆ ถ้ายังกินต่อไปท้องฉันคงแตกแน่” โต๊ะข้าง ๆ ชายร่างกำยำเหยียดตัวอยู่บนเก้าอี้ เขากำลังกุมท้องด้วยสีหน้าทั้งพอใจและตึงเครียด ใบหน้าของชายผู้แข็งแกร่งเต็มไปด้วยอารมณ์
เขายกโทรศัพท์ขึ้นแล้วบ่นใส่กล้อง “พี่น้องครับ วันนี้ผมละยอมเขาเลยจริง ๆ เหนือคนยังมีคนอยู่นะ พวกคุณอย่าได้คิดว่าสาวน้อยคนนั้นผอมแห้งมากเชียว ท้องของเธอเหมือนกับหลุมลึกสุด ๆ ไปเลย”
จางเฉิงหันกล้องไปทางเฝ่ยไป๋ลู่เงียบ ๆ ชี้นิ้วไปที่กองจานเปล่าตั้งตระหง่าน ก่อนชูสี่นิ้วขึ้น แล้วพูดอย่างชื่นชม “คืองี้นะ พนักงานเสิร์ฟเคลียร์ไปสามรอบแล้ว นี่คือรอบที่สี่”
[น้องผู้หญิงน่าทึ่งชะมัด
