่เป็นพี่สาวแท้ ๆ พ่อแม่เดียวกันกับนาย นายห้ามไม่เคารพเธอ ไม่อย่างนั้นเธอได้ยินแล้วจะเสียใจ”
พี่จะไม่เสียใจเหรอถ้าผมเรียกเฝ่ยไป๋ลู่นั่นว่าพี่สาว? เขาอยากจะถาม แต่เมื่อเฝ่ยเฉิงเห็นว่าเฝ่ยชิงรั่วรู้สึกอึดอัดใจ เขาจึงกลืนคำพูดที่เขากำลังจะโพล่งออกมาลงไป
เพียงแค่คิดว่าจะต้องเรียกผู้หญิงที่มาจากสถานที่เล็ก ๆ นั่นว่าพี่สาว ในใจเขาก็หงุดหงิด จนใบหน้าแสดงออกว่าโกรธอย่างเห็นได้ชัด
“ก็แล้วเธอคู่ควรจะเป็นพี่สาวของผมหรือเปล่าล่ะ? ถ้าผู้หญิงคนนั้นรู้จักสถานะตัวเองก็ไม่ต้องมาสู้อะไรกับพี่…ฮึ สู้ยังไงก็ไม่ชนะหรอก ผมมีพี่เป็นพี่สาวคนเดียว”
“นายพูดคำพวกนี้เพื่อปลอบให้ฉันดีใจสินะ” ความเศร้าในดวงตาเฝ่ยชิงรั่วจางหายไปเล็กน้อย และมีรอยยิ้มกว้างขึ้นนิดหน่อย
เพราะเหตุผลทางกายภาพทำให้เฝ่ยชิงรั่วได้รับการเลี้ยงดูอย่างเอาอกเอาใจและทะนุถนอมมาก เธอมีนิสัยอ่อนหวานละมุนเจือด้วยความเศร้า ทำให้มีเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์
ดวงตาของเฝ่ยเฉิงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ พี่ชิงรั่วสวยมากจริง ๆ ถึงจะอยู่ท่ามกลางบรรดาครอบครัวที่ร่ำรวยมากมาย ก็ยังเป็นคนที่โดดเด่นที่สุด
ตั้งแต่เล็กจนโตเขาได้ยินผู้คนชื่นชมเฝ่ยชิงรั่วนับครั้งไม่ถ้วน เพื่อนเล่นรอบตัวเขาก็ต่างพากันอิจฉาที่เขามีพี่สาวสวยแบบนี้
มีเพียงคนแบบนี้เท่านั้น ถึงคู่ควรจะเรียกว่าพี่สาวของเขา
ได้ยินมาว่าเฝ่ยไป๋ลู่คนนั้นเติบโตในชนบท พ่อแม่บุญธรรมก็ยากจนด้วยเช่นกัน
พอคิดแล้วไม่ว่าจะ
