“ผมเห็นนะว่าคุณได้อั่งเปา!” เหล่าหม่ายิ้มร้ายๆ “คุณแบ่งผมทีสิ ผมไม่ฟ้องหรอก!”เฉินชางรีบกำกระเป๋าแน่น “ผมได้อั่งเปาเพราะความสามารถเรื่องอะไรจะแบ่งคุณ!”เหล่าหม่ายิ้มหยัน “หนูน้อยน่ารัก! แบ่งผมสักอันเถอะ แค่เม็ดเดียวเอง”เฉินชางตั้งใจเลือกแล้วเอารสผลไม้ที่ถูกที่สุดให้เหล่าหม่าเม็ดหนึ่ง เก็บลูกอมนมกระต่ายขาวไว้ให้ตัวเองเหล่าหม่าฉีกซองยัดเข้าปากอย่างเบิกบานใจ รสหวานแล่นปราดเข้ามา รสชาติที่ทั้งเข้มข้นแถมยังราคาถูกแต่ก็มีค่าอวลอยู่ในปากพอกินลูกอมแล้ว เหล่าหม่ากับเฉินชางก็เดินมาห้องผ่าตัดด้วยกันทันทีที่ถึงห้องผ่าตัด เหล่าหม่าก็ปากสว่างเล่าเรื่องที่เฉินชางรับอั่งเปาให้พวกหัวหน้าฟัง!เฉินชางหมดคำพูดไปทันที ให้ตายสิ…แบ่งลูกอมดีกว่า!พอแบ่งลูกอมแบบนี้แล้ว เฉินชางก็เหลือลูกอมนมกระต่ายขาวอยู่สามเม็ด รีบยัดเข้าปากตัวเองหนึ่งเม็ด ลูกอมนมกระต่ายขาวอีกสองเม็ดที่เหลือเก็บไว้ให้ยัยฉินขี้ประจบเหล่าหม่าเอ่ยยิ้มๆ “รับอั่งเปามาแล้วก็ต้องตั้งใจทำงาน”จางชาไห่พยักหน้ายิ้ม “พูดได้ดีๆ”พอทุกคนล้างมือ คุยรายละเอียดการผ่าตัดแล้วก็เดินเข้าไปในห้องผ่าตัดโจวเฮ่อเป็นวิสัญญีแพทย์ พอวิเคราะห์เสร็จแล้วก็เริ่มเตรียมตัวอย่างเคร่งเครียดการผ่าตัดเคสนี้ยากมาก!เฉินชางเงยหน้าดูเวลา หนึ่งทุ่มยี่สิบนาทีการผ่าตัดเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการทั้งการผ่าตัดต้องแยกเนื้อเยื่อส่วนคอเพื่อซ่อมแซม ผ่าเปิดอกตัดลดขนาดกระเพาะ ปลูกถ่ายลำไส้ใหญ่แทนหลอ
