ถึง ภรรยาก็กอดลูกปล่อยโฮออกมาเด็กผู้หญิงเห็นพ่อที่นอนอยู่บนเตียงมีสายระโยงระยางเสียบอยู่เต็มไปหมดก็ตกใจทันที!เพื่อป้องกันการเกาะติดอย่างรุนแรง ต้องใส่ท่อไว้ในหลอดอาหาร…วันถัดมา มีคนมาที่โรงพยาบาลประมาณยี่สิบกว่าคน ทุกคนล้อมกันอยู่ในห้องคนไข้เฝ้ามองเชอเจ๋อฮว่า“เหล่าเชอ คุณอย่าคิดสั้น เรายังไม่แพ้! คุณจะใจร้อนทำไม!ถ้าได้ทนายเก่งๆ เรายังมีโอกาสชนะ และเราก็ไปหาสื่อได้ เขาช่วยเราได้อยู่แล้ว!”เชอเจ๋อฮว่ามองเพื่อนๆ ที่เป็นเหยื่อเหมือนกัน มองภรรยาและลูกแล้วน้ำตาไหลไม่หยุดอีกด้าน เฉินชางเดินออกจากห้องฉุกเฉิน เหล่าหม่าอดถามไม่ได้ “เสี่ยวเฉิน เกิดอะไรขึ้น”ตอนนี้เอง หยางเจี๋ย เสี่ยวเคอและพยาบาลอีกหลายคนล้อมกันเข้ามาเฉินชางถอนหายใจก่อนจะพูดว่า“คนไข้ชื่อเชอเจ๋อฮว่า อายุสามสิบห้าปี เคยทำงานที่ฟ็อกซ์คอนน์[2] ต่อมาแต่งงานมีลูก รู้สึกว่าฟ็อกซ์คอนน์ไม่มีอนาคตจึงไปขอใบขับขี่ C1 อยากขับ บรถขนส่งสินค้าและขับรถทางไกลเพื่อหารายได้มาช่วยให้คุณภาพชีวิตของครอบครัวดีขึ้นหลายปีก่อน เขาอยากฉวยโอกาสตอนเทศกาลตรุษจีนเพื่อหารายได้ให้มากขึ้น จึงไปหางานในอินเตอร์เน็ต มีบริษัทที่ชื่อ xxโลจิสติกส์รับสมัครพนักงานขับรถขนส่งสินค้าจำ นวนมาก มีใบขับขี่C1 ก็เพียงพอแล้ว และเงินเดือนขั้นต่ำในสัญญาคือหนึ่งหมื่นห้าพันเท่ากับปีละหนึ่งแสนแปดหมื่น เขาได้งานมาอย่างราบรื่นมาก ผ่านสัมภาษณ์ เข้าสู่ช่วงทดลองงาน จากนั้นประธานบริษัทมาเซ็น
