วันถัดมา!พอฟ้าสาง ฉินเยว่ก็ต้องตื่นเช้าไปทำงาน แต่…เมื่อคืนเหนื่อยเกินไป ขาทั้งสองข้างสั่นไปหมด เหนื่อยมาก!เห็นเฉินชางน้อยกระฉับกระเฉงและมีชีวิตชีวาแต่เช้า ฉินเยว่โกรธจนลงมือแก้แค้นอย่างแรงทีหนึ่ง!เมื่อคืนคุณรังแกฉัน!เฉินชางฝันอยู่ จู่ๆ โดนตะปบแบบนี้ก็ตกใจตื่นเขามองฉินเยว่อย่างจนปัญญา “พี่สาวครับ ถ้าพังขึ้นมาจะเป็นความเสียหายของคุณเองนะครับ”ฉินเยว่แค่นเสียงเหอะ “ต่อไปขยับเองนะคะ ฉันเหนื่อยมาก ฉันไปทำงานก่อนนะคะ คุณซื้ออาหารเช้ากินเองแล้วกัน! วันนี้อาจารย์ฉันราวน์วอร์ดใหญ่ สัปดาห์หนึ่งเจอกันแค่ครั้งเดียว ฉันไม่อยากทำให้เขาไม่พอใจ”ความจริงได้คนตำแหน่งสูงแบบนี้มาเป็นอาจารย์ไม่ดีเลยสักนิด ปกติได้เจอกันน้อยมาก ฉินเยว่ยังดีหน่อย ถึงอย่างไรอาจารย์ก็เป็นหัวหน้าแผนก พวกที่ได้อาจารย์เป็นผู้อำนวยการ ทั้งปีเจอกันแค่ไม่กี่ครั้งทว่าผู้อำนวยการก็มีข้อดีของผู้อำนวยการ โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาให้อนาคตกับคุณได้ จัดการทุกอย่างให้ได้เพราะฉะนั้น จากประสบการณ์ ต่อไปไม่ว่าจะไม่ว่าจะเรียนปริญญาโท หรือปริญญาเอก ต้องหาคนที่มีอำนาจบริหาร นี่คือความในใจ!วันนี้เฉินชางไม่ได้รีบอะไร ตอนนี้ยังเช้าอยู่ จึงลุกจากเตียงมาเก็บห้อง สุดท้ายเก็บไปครู่ใหญ่ก็จนปัญญา…จัดของให้เข้าที่ ทิ้งของที่ควรทิ้ง เขาเห็นว่ายังเช้าอยู่ จึงลงไปชั้นล่าง ไปทิ้งขยะไกลๆ สักหน่อยวันนี้ซุนกว่างอวี่ราวน์วอร์ดใหญ่ ตอนเปลี่ยนเวรช่วงเช้าก็พูดกับทุกคนว
