ในห้องคึกคักมาก ตอนนี้ได้คำตอบมาหลายคำตอบแล้ว!ทุกคนยังคงหารือกันต่อ เพราะถ้าจวงเยว่หมิงยังไม่พูดอะไร ก็บ่งบอกว่ายังไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง!เห็นได้ชัดว่า โรคภัยไข้เจ็บมักจะซับซ้อนมาก คำตอบที่ถูกต้องของเขาใช่ว่าจะถูกต้อง ถึงขั้นที่อาจจะไม่มีคำตอบที่ถูกต้องด้วยซ้ำ !การป่วยคือการแสดงอาการของโรค ไม่ใช่โจทย์ที่ให้คุณไปค้นหาคำตอบ สิ่งที่คุณต้องทำคือวิเคราะห์อาการต่างๆ อย่างต่อเนื่องจวงเยว่หมิงเองก็ใช่ว่าจะวิเคราะห์ได้ถูกต้องไร้ข้อผิดพลาดเขาก็ต้องฟังคำแนะนำของทุกคนเช่นกันโรครักษายากแบบนี้ ทางที่ดีคืออธิบายอาการทั้งหมดให้ชัดเจนถึงจะเรียกว่าการวินิจฉัย!และการวินิจฉัยยากตรงนี้แหละ!ความสำ คัญของการหารือก็เช่นกัน คำตอบที่ทำให้ทุกคนเลื่อมใสได้ จึงจะเป็นคำตอบที่ถูกต้องเวลาล่วงเลยไปเรื่อยๆ แสดงความคิดเห็นกันแทบจะครบทุกคนแล้วจวงเยว่หมิงมองฉินเยว่ที่ยืนเหม่ออยู่ตรงนั้นก็อดยิ้มไม่ได้ดูเหมือนว่าโรคนี้จะซับซ้อนเกินไป หญิงสาวคนนี้ฟังจนมึนไปแล้วจวงเยว่หมิงกระแอมทีหนึ่ง อดพูดไม่ได้ “เสี่ยวฉิน คุณรู้อาการของคนไข้ดีที่สุด คุณมีความคิดอย่างไร”ตอนแรกฉินเยว่ฟังทุกคนพูดจนเหม่อเล็กน้อยแล้ว พอได้ยินหัวหน้าจวงพูดแบบนี้ ก็ตกใจจนเซเล็กน้อยก่อนจะรีบทรงตัว!ทุกคนเห็นแบบนี้ ก็อดยิ้มในใจไม่ได้ความจริงการหารือโรคที่ซับซ้อนแบบนี้ คนส่วนใหญ่แทบจะฟังไม่เข้าใจเลยสวี่รุ่ยเห็นฉินเยว่เหม่อขนาดนี้ สีหน้าพลันเคร่งขรึมขึ้นมาฉินเยว่รี
