พวกคุณไร้ความรับผิดชอบเกินไปจริงๆ”หญิงคนหนึ่งตำหนิพยาบาลคนหนึ่งอย่างกราดเกรี้ยวที่ห้องโถงพยาบาลก็อธิบายอย่างอดทนว่า “ขอโทษค่ะ การออกจากโรงพยาบาลนี่เป็นคำสั่งจากแพทย์ พวกเราเองก็ทำอะไรไม่ได้”ผู้หญิงคนนั้นแต่งตัวทะมัดทะแมง ท่าทางเจนโลก “พอเลยพวกเราไม่พูดเรื่องพวกนี้กันแล้ว รีบไปรักษาลูกที ฉันร้อนใจจะตายอยู่แล้ว พวกคุณนี่…เฮ้อ!”เฮ่อหลันก็ไม่ได้ตั้งใจโวยวาย เธอไม่มีทางเลือกจริงๆ เธอกับสามีเป็นคนต่างเมืองที่มาดิ้นรนในเมืองหลวงทั้งคู่ แต่งงานตอนอายุสามสิบสาม มีลูกตอนอายุสามสิบห้า จึงถือว่าเป็นผู้ตั้งครรภ์ที่มีความเสี่ยงสูง ตอนคลอดลูกก็ย่อมเกือบมีปัญหาเพราะอายุมากไม่ถึงกับตามใจ แต่ก็ไม่ได้ไม่ดูแลลูก ด้วยกลัวว่าลูกจะนอกลู่นอกทางชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆ ก็สีหน้าอึมครึมไม่พูดไม่จาพวกเขาก็เป็นคนมีการศึกษาสูงทั้งคู่ ถึงขั้นดิ้นรนตั้งรกรากที่เมืองหลวงได้ก็พอดูความสามารถพวกเขาออกหมอที่เข้าเวรคือจางหย่วน เขารีบร้อนออกมา “เกิดอะไรขึ้นครับ”ชายคนนั้นค่อนข้างโกรธ “พอลูกออกจากโรงพยาบาลก็เริ่มเป็นไข้ปวดท้อง พวกเราวัดอุณหภูมิร่างกายที่ร้านขายยาชั้นล่าง ผลออกมา 39.4 องศาเซลเซียส นี่พวกคุณไม่ได้ทำอะไรมั่วซั่วหรือไงไม่รู้จริงๆ ว่าพวกคุณผ่าตัดประสาอะไรถึงได้กลายเป็นแบบนี้!อีกอย่าง วันที่สามหลังจากผ่าตัดก็เร่งให้พวกเราออกจากโรงพยาบาล พวกเราเป็นตัวอะไรกัน เข้ามาซื้อขายกันงั้นหรือ ขายเสร็จก็ต้องออกไปหรือไง”เฮ