ั้งใจแล้วเพิ่งรู้ในหนึ่งปีให้หลัง ตอนนั้นโรงพยาบาลชดเชยให้สองล้านกว่า…พอทำทุกอย่างเสร็จ ลำไส้ที่ต้องตัดแยกก็ตัดแยกออกมาโดยสมบูรณ์ แค่ต้องตัดทิ้งก็พอปลายแต่ละด้านต้องใช้คีมหนีบลำไส้สองเล่มมาหนีบไว้ไม่ให้สิ่งที่อยู่ในลำไส้ไหลออกมาเหล่าหม่ามองเฉินชาง “ตอนตัดระวังหน่อย เฉียงนิดหนึ่ง!”เฉินชางชะงักไป “ทำไมครับ”เหล่าหม่าพูดยิ้มๆ “เคล็ดลับในกรุ คืนนี้เลี้ยงข้าวผมสิ เดี๋ยวบอกให้”ถึงตอนนี้การผ่าตัดก็ไม่ยากมากแล้ว ผ่านช่วงที่อันตรายที่สุดไปแล้วพยาบาลน้อยที่อยู่ฝั่งหนึ่งอดเหน็บไม่ได้ “การผ่าตัดที่มีกลิ่นแบบนี้ หัวหน้าหม่านี่เจริญอาหารดีจังนะคะ!”ใช่แล้ว!เฉินชางก็เลื่อมใส…เหล่าหม่าคนนี้เป็นคนห่ามจริงๆ ไม่สนใจเรื่องยิบย่อยพวกนี้สักนิดเหล่าหม่าอดส่ายหน้าไม่ได้ “เห็นหรือยัง ตอนที่ตัดเฉียงลงจะเพิ่มเส้นผ่านศูนย์กลางของปลายลำไส้เล็กส่วนปลาย อีกหน่อยตอนเย็บปิดจะเลือกได้เยอะขึ้น!”พอเขาพูดแบบนี้ออกมา เฉินชางก็เข้าใจแจ่มแจ้งในทันทีถัดมาก็ผ่าตัดลักษณะเดียวกันกับปลายอีกข้างหนึ่งดีที่ลำไส้ยาวพอ และยังบิดไปบิดมา พอตัดลำไส้ที่ยาวประมาณหนึ่งเมตรนี้ออกแล้ว การผ่าตัดเชื่อมจึงไม่ใช่เรื่องยาก“ไหมเย็บแผลใยธรรมชาติเบอร์ 3-0!”เหล่าหม่าถือคีมหนีบลำไส้มองดูเฉินชาง “ทำได้ไหม”เฉินชางพยักหน้า “ครับ ได้นิดหน่อยครับ”เหล่าหม่าวางใจ “มา คุณมาลองดู เดี๋ยวผมบอกให้”เฉินชางพยักหน้า การผ่าตัดเชื่อมลำไส้ของเขาอยู่ระดับปรมาจารย์ ต่อใ