หลังจากกลับจากคณะกรรมการสาธารณสุข เฉินชางเองก็สะเทือนใจเล็กน้อย!พูดตามตรง เขาไม่คิดเลยว่าตนจะได้เจอรัฐมนตรีของคณะกรรมการสาธารณสุขไวขนาดนี้ ทั้งยังได้จับมืออีกด้วย!เวทีสำ คัญมากจริงๆ!ตอนที่เฉินชางอยู่ที่โรงพยาบาลอันดับสองแห่งมณฑล แม้จะเก่งแค่ไหน แต่คนที่ได้สัมผัสก็คือระดับหัวหน้าของแต่ละโรงพยาบาลเท่านั้นแต่ตอนนี้กลับแตกต่าง เวทีของเขาคือหน่วยงานระดับนักบริหารกลาง บรรดาหัวหน้าและผู้อำนวยการล้วนเป็นสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์เสียส่วนใหญ่ ดังนั้น ทั้งภารกิจและโครงการ การวิจัยล้วนเป็นโครงการที่สำ คัญระดับประเทศ!เวทีต่างกันมากจริงๆ!ไม่แปลกที่ผู้คนมากมายขนาดนี้ต่อสู้อย่างสุดชีวิตเพื่อเข้าไปทำงานในโรงพยาบาลใหญ่ๆ เพราะระดับของสังคมที่ได้สัมผัสต่างกันจริงๆอู๋ถงฝู่คลุกคลีกับกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีและคณะกรรมการสาธารณสุขอยู่บ่อยครั้ง แต่พ่อตาที่เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเหมือนกัน กลับอยู่แค่ในมณฑล…………หลังจากพวกเฉินชางกลับไป เสี้ยวรุ่นฟางก็สะเทือนใจเล็กน้อยเช่นกันคนเก่งมาจากรุ่นสู่รุ่น นี่เป็นสิ่งที่ดีสำ หรับการพัฒนาการแพทย์ในมาตุภูมิวิธีของทังที่ทังจินปอวิจัยออกมาก็ทำให้เธอตื่นเต้นอยู่ตั้งนานแล้ว ตอนนี้เป็นคนหนุ่มอายุน้อยคนหนึ่ง แน่นอนว่าเสี้ยวรุ่นฟางเฝ้ารอการเติบโตของเขามากตอนนี้เอง เสียงโทรศัพท์ของเสี้ยวรุ่นฟางก็ดังขึ้น เธอก้มมองก็เห็นว่าเป็นสายจากภายใน “ฮัลโหล”“รัฐมนตรีเสี้ยว ผมฉินหย่งอี้นะครั
