ร้อมทั้งให้กำลังใจ!เฉินชางอารมณ์ดีขึ้นมาทันที ตอนที่สแกนจ่ายเงิน อดโอนให้เกินไปสามสิบแปดสตางค์ไม่ได้จริงๆ“โอ๊ย เฉินชาง…ฉันเวียนหัวค่ะ”น้อยมากที่ฉินเยว่จะดื่มเหล้า วันนี้เธอมีความสุขเกินไป เห็นเฉินชางเป็นที่ชื่นชมขนาดนี้ เธอดีใจมากจริงๆถึงอย่างไร…ผู้ชายของตนเก่ง ก็ต้องภาคภูมิใจมากอยู่แล้ว!เรื่องนี้ทำให้เธอชื่นชมเฉินชางมากขึ้นเรื่อยๆ!พอหัวหน้าแต่ละคนเรียกตนว่าอาจารย์หญิง ฉินเยว่ยิ่งดีใจมากเลยดื่มมากไปเป็นธรรมดาความจริงเหล่าฉินกับจี้หรูอวิ๋นเลี้ยงดูฉินเยว่มาอย่างค่อนข้างหัวโบราณและเข้มงวด จากการแต่งตัวและการใช้ชีวิตก็พอจะดูออกฉินเยว่บอกเฉินชางว่า ตอนเด็กที่บ้านมีกฎว่าสองทุ่มต้องถึงบ้านมาโดยตลอดทำให้ตอนเด็กฉินเยว่มีเพื่อนไม่เยอะมาก หลังจากเข้ามหาวิทยาลัยก็เช่นกัน ช่วงปิดเทอม พอสองทุ่ม ฉินเสี้ยวยวนก็จะออกไปตามหาแล้วอย่างที่เหล่าฉินพูดตอนเมา ‘ผมห่วงของผมมายี่สิบกว่าปี เลี้ยงลูกสาวสุดที่รักคนนี้มา ตอนนี้กลับกลายเป็นยัยเด็กใจดำเพราะเฉินชาง’เฉินชางเองก็จนปัญญากับเรื่องนี้ เขารู้สึกว่าตนเป็นผู้บริสุทธิ์เขารู้สึกว่านี่เป็นกระบวนการปกติของการพัฒนาของฉินเยว่เห็นฉินเยว่เมา เฉินชางอดยิ้มและกอดเธอไว้ไม่ได้ “ใครใช้ให้ดื่มเยอะขนาดนี้ล่ะครับ!”ฉินเยว่ยู่ปาก กอดศีรษะของเฉินชางไว้แล้วจูบลงไปพร้อมรอยยิ้ม “วันนี้ฉันมีความสุขค่ะ! ตั้งแต่มาเมืองหลว งวันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขที่สุด! สามี คุณเก่งเกินไปแล้ว
