วกเขาไม่ใช่หมอทั่วไป ทุกขั้นตอนของเฉินชาง พวกเขาล้วนเข้าใจกระจ่างแจ้ง!แต่ก็เพราะเข้าใจ ถึงได้รู้สึกน่ากลัว!ยิ่งไปกว่านั้น…เข้าใจกับทำเป็น เป็นคนละเรื่องกันเลยชั่วขณะนี้ ตอนที่พวกเขามองเฉินชางอีกครั้งก็เข้าใจแล้วว่า ไม่เสียใจที่ต้องเรียกคนคนนี้ว่าอาจารย์!อวี๋จื้อเฉียงลังเลอยู่นานมาก ก่อนจะยกผ้าก๊อซในมือขึ้นมา“อาจารย์เฉิน คุณเหงื่อออกครับ ผมเช็ดให้นะครับ!”พูดจบก็ยกมือขึ้นเช็ดเหงื่ออย่างเด็ดเดี่ยว!เฉินชางอดพยักหน้าไม่ได้ “ขอบคุณครับ”การผ่าตัดเมื่อครู่นี้เหนื่อยมากจริงๆ ต้องเพ่งสมาธิอย่างมากจึงเหงื่อตกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เหอไต้เจินอึ้ง เบิกตาโพลงจ้องสามี เมื่อครนี้ ู่ ใครบอกว่าตีให้ตายก็ไม่มีทางเรียกเฉินชางว่าอาจารย์เฉินคุณช่วยมีศักดิ์ศรีหน่อยได้ไหม!หลังจากการผ่าตัดเสร็จ พอทุกคนเห็นลิ้นหัวใจที่เคลื่อนไหวอย่างราบรื่นแล้วอดถอนหายใจไม่ได้!อาจารย์เฉินสุดยอดไปเลย!สวีจื่อหมิงรับรู้ได้ถึงความแตกต่างของตนกับอาจารย์อีกครั้งทุกคนเงยหน้าขึ้นดูเวลา “ห้าสิบห้านาที! อาจารย์เฉิน…สุดยอด!”ทุกคนพลันเงยหน้าขึ้น อดสะเทือนใจไม่ได้ นี่สินะที่เรียกว่าผู้ยิ่งใหญ่!บรรดาหัวหน้าชื่นชมการผ่าตัดสองเคสติดต่อกันเสร็จก็เป็นเวลาประมาณทุ่มกว่าแล้วก่อนกลับ หวังทงก็เดินเข้ามาหาเฉินชาง “อาจารย์เฉินครับ ผมมีเรื่องจะถาม”เฉินชางพยักหน้าพูด “หัวหน้าหวังถามได้เลยครับ”หวังทงจ้องเฉินชาง “อาจารย์เฉินครับ คุณทำคู่มือการผ่าตัดเปลี