าห้องทำงาน สวีจื่อหมิงไม่อยู่ เฉินชางจึงพูดว่า “ขอชาร์ตผู้ป่วยของคนไข้ทั้งสองที่ผ่าตัดเมื่อวานครับ ผมจะไปเยี่ยมคนไข้”หมอเจ้าของไข้วัยรุ่นทั้งสองคนได้ยินแล้วรีบลุกขึ้นตามเฉินชางออกไปตอนนี้คำพูดของเฉินชางได้ผลกว่าใครๆ!ล่วงเกินหัวหน้า อย่างมากก็แค่โดนเบียดเบียนแต่ถ้าล่วงเกินเฉินชาง จะโดนหมอระดับหัวหน้าสิบกว่าคนของทั้งแผนกหาเรื่องหลังจากมาถึงห้องผู้ป่วย เด็กหญิงก็มองเฉินชาง ตาเป็นประกายทันที เธอพูดพร้อมรอยยิ้ม “ขอบคุณนะคะอาเฉินชาง!”ญาติคนไข้รีบลุกขึ้นพร้อมยิ้ม “หมอเฉินมาแล้ว!”เฉินชางมองเด็กหญิงที่หน้าตาน่ารัก มองรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความดีใจ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าทุกอย่างได้รับการเยียวยาแล้ว“รู้สึกอย่างไรบ้าง”เด็กสาวหัวเราะคืกคัก “หนูรู้สึกสบายมาก ไม่แน่นหน้าอกแล้วหายใจก็ไม่ลำบากแล้ว ขอบคุณอาเฉินชางนะคะที่ช่วยชีวิตหนูเอาไว้”เด็กสาวมองเฉินชาง จู่ๆ ก็กระซิบว่า “ความจริง…หนูอยากเรียกว่าพี่เฉินชางมากเลยค่ะ เรียกอาดูแก่เกินไป พี่ชายยังเล็กขนาดนี้ เรียกอาไม่ได้นะคะ…”แม่ของเด็กหญิงรีบพูดว่า “พี่ชายเด็กจริง แต่จะบอกว่าพี่ชายเล็กไม่ได้นะคะ รู้ไหม”เด็กหญิงแลบลิ้นอย่างทะเล้นเฉินชางแปลความนัยของประโยคนี้อยู่สามวินาทีเด็กหญิงหัวเราะคิกคัก “พี่เฉินชาง อย่าลืมกินข้าวนะ แม่บอกว่าต้องกินข้าวให้ตรงเวลานะคะ”เฉินชางพยักหน้า มองบันทึกของคนไข้ จากนั้นใช้หูฟังแพทย์ฟังเสียงหัวใจเขาบอกหมอเจ้าของไข้ว่า “สังเกตอาการอีก
