เป็นโรคกระเพาะค่ะ…”เด็กสาวเพียงแค่แสดงความห่วงใย แต่กลับทำให้พยาบาลอดรู้สึกอบอุ่นใจไม่ได้!ทำให้พ่อแม่ของเด็กสาวละอายใจเล็กน้อย!บางทีทุกคนอาจจะมองว่าการรักษาเป็นเพียงแค่ธุรกิจอย่างหนึ่ง!แต่ความจริงยังเป็นการช่วยเหลือ เป็นการปลอบโยนไม่ต้องมีคำพูดมากมายขอเพียงแค่คำว่า “กินข้าวด้วยนะหมอ!”…………ในห้องผ่าตัด การผ่าตัดทั้งหมดสี่เคส หมอระดับหัวหน้าสิบสองคน พยาบาลแปดคน วิสัญญีแพทย์สองคน…ยืนหยัดผ่าตัดจนถึงตีสาม!วันนี้เป็นครั้งแรกที่พวกเขาจับมีดเองตั้งแต่ต้นจนจบแม้ดำเนินการภายใต้การสั่งการของเฉินชาง แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนตื่นเต้นทุกสิ่งเริ่มต้นด้วยความยากเสมอ!พวกเขาเริ่มก้าวแรกไปแล้วหลังจากออกจากห้องผ่าตัด อากาศในเดือนมีนาคมอุ่นขึ้นเล็กน้อยแล้ว แต่ยามเช้าในเมืองหลวง อากาศยังคงหนาวเย็นมากทุกคนออกจากห้องผ่าตัดมาได้กลิ่นอากาศอันเป็นเอกลักษณ์ของปักกิ่งที่ผสมกับไอเสียรถยนต์และหมอกควันแล้วรู้สึกหอมเล็กน้อย!พวกหัวหน้าตื่นเต้นมาก จะเลี้ยงขอบคุณอาจารย์เฉินให้ได้ความจริงตอนนี้เฉินชางเองก็มีความสุขมาก ถึงอย่างไรการผ่าตัดก็ราบรื่นอย่างน่าประหลาดใจ โดยเฉพาะการผ่าตัดของเด็กชายและเด็กหญิง น่ายินดีเป็นที่สุดนอกจากนี้ พอเห็นลูกศิษย์ที่ตนสอนมากับมือดำเนินการผ่าตัดโดยหัวใจไม่หยุดเต้นด้วยตัวเองได้ เฉินชางก็ปลื้มปริ่มมากตีสามแล้ว จะไปกินของอร่อยๆ ที่ไหนได้ต้องยอมรับว่า วงการแพทย์ซับซ้อนมาก เหล่าจูเป็นทายาทเศรษ
