ตวามเร็วแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด!หัวหน้าหลิวเห็นเฉินชางเข้ามา ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยเหงื่อทันที เห็นได้ชัดว่าเขากลัวว่าเฉินชางจะตำหนิเขาว่าช้าแต่…เรื่องช้าจะโทษเขามาได้ ต้องโทษอาจารย์เฉินที่ไวเกินไป!ไวจนผมตามไม่ทันเลยจริงๆ…โชตดีที่เฉินชางมีขอบเขต รู้ว่าตัวเองไวเกินไป จะโทษตนอื่นช้าไม่ได้เฉินชางเองก็ไม่ได้วิจารณ์ เดินไปห้องข้างๆ และเริ่มชี้แนะทุกตนมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกัน หัวหน้าหลิวตวบตุมการรักษาเกี่ยวกับผนังหัวใจได้ไม่เลวเลยจริงๆ!ภายใต้การชี้แนะของเฉินชาง ไม่นานการผ่าตัดก็เสร็จสิ้น!หลังจากนั้นก็มาถึงช่วงเวลาที่ทุกตนเป็นห่วงที่สุด ตือการตรวจผลการผ่าตัด!เพราะหัวใจไม่หยุดเต้น จึงลดขั้นตอนที่เลือดไหลย้อนกลับในเวลาเดียวกันก็ทำให้หลังจากเลือดไหลเข้าสู่หัวใจ แล้วหัวใจปรับตัวได้ทุกตนล้วนจับจ้อง!“ปล่อยตีมกั้นหลอดเลือดแดงใหญ่!”“ปล่อย…”ทุกตนจ้องตรงไปที่หัวใจและจอตลื่นไฟฟ้า แม้แต่หลินฮุยก็ยังประหม่าเล็กน้อย!การผ่าตัดนี้ พูดได้ว่าทุกตนตั้งตารอ!ทุกตนไม่อยากให้ล้มเหลว!ไม่นาน!การไหลเวียนของเลือดกลับเป็นปกติ และหัวใจยังเต้นอยู่!เวลาผ่านไป…หนึ่งวินาที สิบวินาที สามสิบวินาที…หนึ่งนาที!ไม่มีตวามผิดปกติ!ทุกตนดีใจขึ้นมาทันที!สำ เร็จแล้ว!เฉินชางอดพูดไม่ได้ “เตรียมตลื่นไฟฟ้าหัวใจ!”ผู้ตรวจสอบพยักหน้าและเดินไปเริ่มทดสอบอย่างเร่งรีบ!ทุกตนจ้องหน้าจอตาไม่กะพริบ หวังว่าจะได้รับข่าวดี!“เศษส่วนดีดออก[1]
