เห็นคนรอบข้างถอนหายใจ อู๋ถงฝู่พลันเงยหน้าขึ้นมองจอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจ!ไม่ใช่สิ!อู๋ถงฝู่ตระหนักได้อย่างมีไหวพริบว่า เรื่องราวไม่ได้ง่ายอย่างที่ทุกคนจินตนาการจังหวะการเต้นของหัวใจปกติเหรอหัวใจเพิ่งกลับมาเต้นไม่เท่าไรจังหวะการเต้นก็คงที่แล้วเหรอเป็นไปได้อย่างไรอู๋ถงฝู่ตระหนักได้อย่างมีไหวพริบว่า เสี่ยวเฉิน…ไม่ได้เก่งธรรมดา…อู๋ถงฝู่มองเฉินชางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตะลึง!การนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพเหมือนกัน แต่ต่างกันเกินไปหรือเปล่าทักษะนี้ดูเหมือนง่ายมาก เหมือนการทำการทำซีพีอาร์ คือการใช้แรงจากภายนอกกระตุ้นการทำงานของหัวใจให้กลับมาเต้นใหม่อีกครั้ง!แต่ไม่ได้หมายความว่าหลังจากฟื้นขึ้นมาการเต้นของหัวใจก็จะกลับสู่จังหวะปกติได้ไวขนาดนี้ โดยทั่วไปหลังจากฟื้นขึ้นมาจะต้องใช้ยาเพื่อให้อัตราการเต้นของหัวใจคงที่!คิดถึงตรงนี้ อู๋ถงฝู่รีบพูดกับหัวหน้าพยาบาล “ถอยหลังได้ไหมครับ”ทุกคนมองอู๋ถงฝู่อึ้งๆ!จากนั้นหัวหน้าพยาบาลก็พยักหน้า “ค่ะ บันทึกไว้หมดแล้วย้อนกลับได้ค่ะ”อู๋ถงฝู่ได้ยินแล้วตาเป็นประกายทันที เขาคิดว่าเมื่อครู่นี้เฉินชางจะต้องทำเรื่องอะไรสักอย่างที่สุดยอดอย่างแน่นอน ทำให้หลังจากหัวใจฟื้นคืนกลับมาอย่างรวดเร็วก็รักษาความเร็วตามปกติได้ทันทีอู๋ถงฝู่ “ขอรีโมทครับ!”พูดจบภาพก็ย้อนกลับ ทุกคนในห้องทำงานจ้องจอภาพใหญ่ไม่รู้ว่าผู้อำนวยการอู๋จะทำอะไรเห็นเพียงว่าหลังจากย้อนกลับ ชั่วขณะที่ปรากฏภาพเฉินชางใช้สอ
